EENE BOTRYTIS-ZIEKTE OP ROODE BESSEN EN 

 RABARBER. 



Van het geslacht Botrytis, dat oorspronkelijk geheel als 

 saprophyt leefde en waarvan meerdere soorten en vele ver- 

 scheidenheden voorkomen, deelt De Bary reeds mede, dat het 

 van saprophyt parasiet geworden is. Onder gunstige omstandig- 

 heden kan het zwammycelium zich ook op den kasgrond ontwik- 

 kelen, zooals Beauverie in 1899 aangaf. Ieder kent deze schimmel 

 op de rottende bladeren van Pelargonium zonale, wanneer die 

 in eene te vochtige omgeving overwinteren; ook op rottende 

 vruchten treffen we ze aan. Op de meest verschillende planten 

 komt ze voor. VoN Kissling geeft aan, dat ze veel voorkomt op 

 Gentiana asclepiadea, Pelargonium zonale, hennep en boekweit. 

 Professor Ritzema Bos beschrijft in 1 894 in het ,, Tijdschrift over 

 plantenziekten" het voorkomen op den aardappel. In 1903 nam 

 Prunot waar, dat de takken van de vijg er door tot afsterven 

 werden gebracht. Het schijnt dat steeds dezelfde zwam (Botrytis 

 cinerea) daarvan de oorzaak is. Ook behooren volgens Sorauer 

 de Botrytis vulgaris Fr. (o.a. op Syringen, zie ,, Tijdschrift over 

 plantenziekten", 1902 door C. J. J. van Hall), B. Douglasi Tub. 

 (op dennen, spar en larix, zie 't zelfde tijdschrift 1897 door Prof. 

 Ritzema Bos), B. plebeja Tres., B. cana Kze et Schm. en B. 

 acinorum Pars (Edelfaule op druiven) met vele anderen tot deze 

 soort. Andere, die er echter dicht naast staan, doch o.a. duidelijk 

 in den vorm der conidiëndragers verschillen vertoonen, als B. 

 citricola (1903 — U. Brizi, op oranje en lemoen) en B. 

 Paeoniae Oud. (1998 — Prof. Ritzema Bos in het ,, Tijdschrift 

 over plantenziekten", op Convallaria majalis en pioen) worden 

 tot zelfstandige soorten gebracht. 



Uit deze korte, maar geenszins volledige opsomming moge 

 blijken, hoe algemeen Botrytis voorkomt en hoe gevaarlijk 

 ze voor onzen tuinbouw is. 



En nu komt sedert een paar jaar in de aanplantingen van roode 

 bessen een verschijilsel voor, dat door velen, wordt toegeschreven 

 aan windbeschadiging gevolgd door droogte, doch waarvan even- 

 eens het optreden van een Botrytis de oorzaak is. De bladranden 

 beginnen in de maand Mei bruin-zwart te worden en om te krul- 

 len. De op eene dergelijke wijze beschadigde bladeren worden 

 later vroegtijdig geel en vallen af. Bladeren, welke reeds vroeg 

 die bruin-zwarte randen vertoonen, blijven in den regel klein. 



Het spreekt van zelf, dat de groei van den struik lijden moet. 

 Dit kan zoo sterk zijn. dat de lengtegroei gering blijft. Sterk 



