175 



en de bruin-zwartgeiande bladeren alle aanbeveling verdient. — 



In de rabarber treedt eveneens in de laatste jaren- een Bo- 

 trytisziekte op, die vooral in 1920 veel is waar te nemen. 



De groei van de aangetaste planten was in dit voorjaar eerst 

 normaal. Spoedig echter hield die op en de groentekweeker 

 plukte bijgevolg weinig stelen, De koude, die we gehad hebben, 

 zal daarop zeer zeker mede van invloed geweest zijn. Tijdens 

 die periode en ook nu nog vertoonen zich bij meerdere bladeren 

 verwelkingsverschijnselen. Sommigen zijn deels geel, deels groen, 

 terwijl anderen geheel geel worden. Dit geel gaat later in bruin 

 over. De bladeren worden meestal slap en de bladschijf ligt op 

 den grond. De bladsteel is veelal vol met groote luchtholten, die 

 op eene dwarsdoorsnede met het bloote oog goed zijn waar te 

 nemen. Bij sterk aangetaste bladstelen blijkt aan den voet het 

 weefsel weinig of geen samenhang meer te hebben. Het is dan 

 gemakkelijk stuk te drukken. Opmerkelijk is de witte kleur 

 van dat weefsel. 



Op het bruingeworden bladgedeelte en wel meestal aan de 

 onderzijde der bladeren, vormen zich vlak bij of op een der hoofd- 

 nerven de conidiëndragers van een Botrytis. Meermalen zien 

 we ze ook optreden ter zijde van de plaats waar bladschijf en 

 bladsteel samenkomen.. Deze plek is dan in den regel erg week 

 geworden. 



Ook in de plant ontwikkelt zich deze schimmel, zoodat alle 

 deelen van de plant er mede besmet kunnen zijn. Een gevolg 

 daarvan is, dat een volgend jaar onder daarvoor gunstige om- 

 standigheden de ziekte zich weer openbaren kan. 



Dat bij rabarber, waarvan stelen worden geoogst, een schim - 

 melplant gemakkelijk naar binnen kan dringen is te begrijpen, 

 als men aan de bij het oogsten te maken wonden denkt. Trouwens 

 bij de Botrytis Douglasi is gebleken, dat ook door het blad de 

 schimmeldraden naar binnen gaan, zonder dat opzettelijke 

 verwondingen aangebracht werden ; waarom zou zulks bij de 

 rabarber niet kunnen gebeuren ? 



Alleen gezonde moederplanten voor de ongeslachtelijke ver- 

 menigvuldiging te gebruiken is zeer gewenscht. 



Of men in het begin van de bladontwikkeling eene bespuiting 

 met % of 1% Bordeauxsche pap ter bestrijding zal kunnen aan- 

 wenden, dient te worden onderzocht. Wel is als een zeer voor- 

 name factor voor het bestrijden der ziekte te noemen : het verwij- 

 deren van de aangetaste bladeren aan en van de verspreid liggende 

 bladeren tusschen de planten. In den regel zijn deze laatste 

 tijdens en na den pluk in een vrij groot aantal te vinden. 



Utrecht. J. Leendertz Czn. 



