190 



doordat het myclium der zwam eene vloeistof afzondert, die 

 bepaalde bestanddeelen van het hout, vooral van den wand 

 der houtvezels of houtvaten, omzet en oplost. 



De wand der houtvezels en -vaten nu bestaat oorspronkelijk 

 uit cellulose, waarin zich echter weldra verschillende stoffen 

 afzetten, die te zamen door den naam houtstof of lignine 

 worden aangeduid. Bij volledig uitgegroeide houtvezels en -vaten 

 bestaat de buitenste laag van den wand (dus de laag, waarmee 

 een vezel of vat aan de aangrenzende vezels of vaten ver- 

 bonden is) ongeveer uitsluitend uit houtstof, terwijl de binnenste 

 laag uit cellulose is opgebouwd. 



Sommige van de hier bedoelde houtzwammen nu scheiden 

 eene vloeistof af, die de cellulose omzet en oplost, andere eene 

 vloeistof, welke juist de lignine aantast en de cellulose spaart. 



Door de inwerking van de zwammen der laatste rubriek 

 wordt dus die wandlaag opgelost, welke de houtvezels of -vaten 

 met elkaar verbindt. De vezels en vaten van het hout komen 

 dus door de inwerking van zoodanige zwam los van elkaar te 

 liggen, waarvan het gevolg is dat het hout geheel murw wordt en 

 zich tusschen de vingers fijn laat wrijven. Op de plaatsen, waar 

 de zwam hare inwerking heeft uitgeoefend, blijft van het hout 

 alleen de krijtwitte cellulose over; zoo worden dan grootere of 

 kleinere gedeelten van het aangetaste hout wit gekleurd, 

 wit gevlekt of wit gestreept. In dit geval spreekt men van „wit- 

 rot" van den stam. 



Tegenover het „witrot" staat het „roodrot", dat veroorzaakt 

 wordt door houtzwammen, die de cellulose van de vezel- en 

 vaatwanden omzetten, maar de lignine niet aantasten. Daarbij 

 treden echter nog andere verschijnselen op, die ik hier niet verder 

 uiteen wil zetten. 



En zijn ook zwammen, welker mycelium door zijne afschei- 

 dingsprodukten zoowel op de lignine als op de éellulose inwerkt. 

 Ik wil hier echter niet uitvoerig de veranderingen van het 

 hout door de inwerking der houtzwammen bespreken. Ik 

 schreef dit artikeltje in hoofdzaak om mijne lezers opmerkzaam 

 te maken op eene zwam, die van groote beteekenis zou kunnen 

 worden voor onze grove dennenbosschen, sedert zij doorMej. 

 Catharina Cool voor 't eerst in Nederland werd geconstateerd. 

 De heer E. D. van Dissel maakte mij opmerkzaam op een korte 

 mededeeling van deze dame, en het is op zijn verzoek, dat ik 

 dit korte artikel voor ons Tijdschrift heb neergeschreven. 



De zwam, welke Cath. Cool kort geleden voor 't eerst in 

 ons land waarnam, is Trametes Pini, die in verscheiden 

 streken van Noord-Duitschland en ook in Noord-Amerika groote 



