203 



6. 2 Chalcididae i), tot verschillende soorten behoorend. 

 Putten; 4, 1920. 



De op eerstgenoemde lijst onder 5, 6, 7, 10 en 12 aangeduide 

 soorten komen niet voor onder de parasieten van Panolis pini- 

 perda, waarvan Prof. Ritzema Bos in zijn artikel melding 

 maakt, daar die nog niet als bewoners van de dennenrups be- 

 kend stonden, toen de desbetreffende inlichtingen aan Prof. 

 Ritzema Bos werden verstrekt. De onder 5, 6 en 7 vermelde 

 zijn nieuw voor de Nederlandsche fauna; laatstgenoemde is 

 bovendien eene nog niet beschreven soort, waarvan in de be- 

 zending, welke Dr. J. Th. Oudemans mij deed toekomen, 4 

 exemplaren aanwezig waren. Het aantal sluipwespen, dat als 

 parasieten van de gestreepte dennenrups te boek staat, is, na 

 bijvoeging dezer 5 soorten, tot 41 gestegen. De hyperpara- 

 sieten zijn daar natuurlijk niet onder begrepen. 



Bovenstaande opgave kan evenwel niet worden beschouwd 

 als te bevatten de namen van het volledige aantal der sluipwesp- 

 soorten, die tijdens de plaag eene rol hebben gespeeld, want lang 

 niet uit alle deelen van het aangetaste gebied heb ik materiaal te 

 mijner beschikking gehad en bij lange niet op alle plekken, waar 

 materiaal verzameld is, zijn alle onder 't mos en 't strooisel aan- 

 Avezige parasietcocons medegenomen. 



Een overzicht te geven van het percentage der geïnfecteerde 

 rupsen op de onderzochte plaatsen is derhalve niet mogelijk, 

 zelfs niet bij benadering. Uit de verzamelde gegevens echter is 

 duidelijk gebleken, dat ditmaal de plaag grootendeels door de 

 Averkzaamheid van sluipwespen ten onder is gebracht. De Braco- 

 nide Meteorus albiditarsis Curtis heeft daarbij ongetwijfeld een 

 hoofdrol vervuld. De infectie door deze sluipwesp heeft plaats 

 nog vóór dat de rups halfvolgroeid is, en de parasietlarve is vol- 

 wassen en verlaat haren hospes nog vóór deze zich verpopt. 

 Spoedig daarna spint zij zich een cocon, waarbinnen zij in larve- 

 toestand verblijft tot het volgende voorjaar. Eerst 14 dagen 

 vóór haar verschijnen gaat zij in den poptoestand over. De geel- 

 achtig gekleurde, wollige cocon van Meteorus albiditarsis kon 

 men tijdens de plaag in groote massa's in het den bodem der 

 bosschen bedekkende strooisel en mos, te midden der vlinder- 

 poppen aantreffen. Voor nadere bijzonderheden aangaande 

 dezen parasiet verwijs ik naar bovengenoemd artikel van Prof. 

 Ritzema Bos. 



Voorts heeft zich dezen keer als een geduchte vijand van den 



^) Beide Chalcididen behooren tot nog niet monographisch be- 

 werkte groepen. 



