209 



aantal reeds droge peulen van bruine boonen uit Brielle toege- 

 zonden, die eigenaardige zeer in het «oog vallende vlekken, ver- 

 toonden. Deze vlekken maakten hoofdzakelijk een zwarten 

 indruk, maar het middengedeelte was duidelijk roodbruin, welke 

 kleur met een nuance in het groen naar zwart overging, zoodat 

 de rand geen bruin meer vertoonde, maar zwart was met een 

 groenige tint; tusschen het bruin en het zwart bestond dus geen 

 zeer scherpe afscheiding hetgeen wel het geval was tusschen den 

 rand van de geheele vlek en het overige, weefsel van de peul, dat 

 reeds droog en geel was. Deze vlekken varieerden zeer in grootte; 

 sommige maten slechts 4 a 5 m.M. in doorsnede, andere hadden 

 een middellijn van een centimeter en meer, terwijl ook niet 

 zelden een paar vlekken ineen waren gevloeid tot een grootere 

 vlek, waarin dan echter duidelijk de verschillende roodbruine 

 middengedeelten van de oorspronkelijke vlekken onderscheiden 

 konden worden ; de grootere vlekken besloegen de geheele breedte 

 van de peul. 



Bij mikroskopisch onderzoek en zelfs bij beschouwing door 

 een handloupe was er niet veel meer op te zien; bij sterkere 

 vergrooting evenwel zag men op de vlekken tal van zeer kleine 

 zwarte puntjes. Het mikroskopisch onderzoek wees uit, dat deze 

 puntjes bestonden uit donkergekleurde kluwentjes van zwam- 

 draden, die zoowel kleine sklerotiën als organen ter vorming 

 van sporen in aanleg konden zijn; duidelijk stonden deze 

 zwarte puntjes in verband met een weelderig ontwikkeld zwam- 

 draden weefsel, dat zich in en tusschen de cellen van de schil 

 van de peul had ontwikkeld en deze cellen klaarblijkelijk tot 

 afsterven had gebracht. Bij de kleinere vlekken was dit mycelium 

 gewoonlijk nog niet door de geheele schil heengegroeid, zoo- 

 dat het vlies aan de binnenzijde nog niet was bereikt; op 

 enkele plaatsen echter bij zeer zieke peulen, was dit wel het ge- 

 val, daar had het mycelium zich zelfs op de zaden, op de boontjes 

 dus, gevestigd en had daarop ook reeds de zwarte puntjes ge- 

 vormd. Het mycelium scheen echter niet bij machte te zijn, in 

 de zaden^zelf binnen te dringen; althans ik kon geen boontjes 

 vinden, waarbij dit het geval was. 



Ik kon nergens in de literatuur dergelijke vlekken op boonen 

 beschreven vinden, en dus zat er niets anders op dan te trachten 

 de zwarte puntjes tot verdere ontwikkeling te brengen om dan 

 de zwam te kunnen determineeren. Ik bracht daartoe eenige peu- 

 len met vlekken in eene vochtige ruimte, en na enkele dagen reeds 

 begonnen de zwarte puntjes uit te groeien tot overeind staande 

 bosjes, als het ware kleine kwastjes of bezempjes, van donkerge- 

 kleurde zwamdraden. Deze bosjes werden zoowat ^jio m.M. lang. 



