215 



de wolluis Chermes piceae, die de stammen overdekt met witte 

 wollige was en de naalden uitzuigt en om doet krullen, spaart 

 hem hier. De Nordmannspar echter, uit Kaukasië, die na aan 

 den zilverspar verwant is, wordt weliswaar niet door kanker, 

 maar daarentegen zeer sterk door de wolluis geteisterd; menig 

 plekje in onze parken wordt er door ontsierd. Een exoot, die 

 zich in ons land reeds spoedig onbemind heeft gemaakt, is de 

 Banksden uit Noord- Amerika, omdat hij reeds dadelijk alle 

 ziekten van onzen groven den heeft overgenomen. Retinia's, 

 dennenscheerders, snuitkevers, alles wordt er op aangetroffen. 

 Daar hij voor den boschbouw volstrekt niet beter is dan onze 

 gewone grove den, is dit zoo erg niet. We kunnen hem missen. 



De Thuya- en Chamaecyparis-soorten, waardvol materiaal 

 voor tuinen en parken, uit Amerika en Japan zijn van gevaarlijke 

 vijanden vrijwel verschoond gebleven. 



De Amerikaansche eik, welbekend door zijn schitterende 

 herfstkleuren, werd bij ons ingevoerd als eene houtsoort die 

 van de ziekten onzer inlandsche eiken niet te lijden zou hebben. 

 Later bleek, dat hiervan wel iets waar is, maar dat de eiken- 

 meeldauw en de eikenaardvloo, twee ernstige vijanden van ons 

 eikenhout, hem volstrekt niet ontzien, terwijl de aan onze eik 

 voorkomende schors- en spintkevers den Amerikaanschen broe- 

 der al evenmin ongemoeid laten. 



Uit het bovenstaande kan men zien hoe zich onze verschillende 

 vreemdelingen tegen ziekten en beschadigingen gedragen: 



1. Ze blijven volkomen gezond en kunnen dan zoo noodig andere, 

 meer vatbare houtsoorten vervangen (Japansche lork, Pinus 

 excelsa, Chamaecyparis, Thuya). 



2. Ze brengen nieuwe ziekten mee, die zich dan ook op inheemsche 

 of andere houtsoorten kunnen vestigen (Nordmannspar, 

 Europeesche lork.). 



3. Ze lijden meer of minder aan ziekten, die ze in hun nieuwe 

 vaderland opdoen (Banksden, Douglasden, Amerikaansche 

 eik). 



4. Ze worden hier zoo gevoelig, dab ze te gronde gaan aan ziekten 

 die hen in hun land niet of slechts matig aantasten 

 (Weymouthden, Europ. lork). 



De Koning. 



