BESTRIJDING VAN DE ZOOGENAAMDE „WITTE ROEST" 

 DER SCHORZENEEREN, VEROORZAAKT DOOR CYSTOPUS 

 TRAGOPOGONIS (PERSOON) SCHROET. 



De zwammen van het geslacht Cystopus behooren tot degroote 

 groep der Wierzwammen of Phycomyceten en zijn dus nauw ver- 

 want aan de geslachten Peronospora en Phytophthora ; zij onder- 

 scheiden zich echter van de laatstgenoemde twee geslachten door- 

 dat de conidiëndragers kort blijven en niet door de huidmondjes 

 heen naar buiten treden. Deze (de conidiëndragers) vormen zich 

 bij Cystopus, in grooten getale bij elkaar, vlak onder de opperhuid 

 van het blad; en aan hunnen top ontstaan de talrijke in reeksen 

 geplaatste conidiën. Op de plaatsen, waar onder de opperhuid 

 de talrijke conidiëndragers de conidiënreeksen vorm.en, puilt 

 de bladopperhuid naar buiten uit, totdat deze eindelijk barst, 

 M'aarbij dan de overtalrijke conidiën als witte stof hoopjes te 

 voorschijn komen. Deze stofhoopjes gelijken zeer veel op de 

 uredosporenhoopjes, welke zich bij de aantasting van graange- 

 wassen door roestzwammen op de aangetaste bladeren vertoonen, 

 maar die uredesporenhoopjes zijn geel of oranje, deze wit. 

 Daar de roestzwammen geheel andere zwammen zijn dan de 

 Phycomyceten, is de naam „ivitte roesf feitelijk geheel onjuist; 

 deze naam is op eene slechts oppervlakkige overeenkomst met 

 de roestziekten gebaseerd. 



Schorzeneeren, die door de Cystopus Tragopoganis zijn aan- 

 getast, vertoonen, gelijk reeds werd gezegd, op hunne bladeren, 

 met name aan de onderzijde, puistachtige opzwellingen, die 

 ten slotte openbarsten en waaruit het witte stof te voorschijn 

 komt, dat uit de conidiën dezer zwam bestaat. Komt nu zooda- 

 nige conidie op een tot dusver nog gezond blad of op eene ge- 

 zonde plek van een blad terecht, en komt zij daar tot kieming, 

 dan groeit weldra de kiemdraad in het bladweefsel op; daar 

 vertakt deze draad zich herhaaldelijk en vormt aldus een my- 

 celium, dat alweer op verschillende plaatsen van het blad aan- 

 leiding geeft tot het ontstaan van nieuwe puistvormige opzwel- 

 lingen, die weldra openbarsten en aanleiding geven tot het vor- 

 men van witte stofhoopjes. De aangetaste bladeren vertoonen 



