218 



Deze kunnen natuurlijk uitblijven wanneer het weer later in 

 het jaar droog wordt. 



Op de terreinen voor het onderwijs in de groententeelt, 

 gelegen achter het Instituut voor phytopathologie, die onder de 

 directie van den Heer A. C. Ide staan, zag ik meer dan eens 

 een ander middel tegen de „witte roest" toegepast. 



Wanneer de ziekte zich in eenigszins ernstige mate begon te 

 vertoonen, werd al het loof der schorzeneeren tot den grond toe 

 afgesneden. Er kwamen zeer spoedig weer jonge bladeren voor 

 den dag, die — al naar de weersgesteldheid in den zomer — in 

 sommige jaren geheel gezond bleven of in andere jaren in meer- 

 dere of mindere mate weer ziek werden. 



Aanvankelijk hield ik deze methode voor verkeerd, omdat toch 

 - — als het loof is weggesneden — de nieuwe bladeren tot ont- 

 wikkeling moeten komen op kosten van de stoffen, welke in de 

 wortels zijn opgehoopt. Maar later, als deze nieuwe bladeren 

 eens meerdere grootte hebben verkregen en zich reeds eene 

 behoorlijke hoeveelheid bladgroen in deze bladeren heeft ge- 

 vormd, wordt die onttrekking van stoffen aan de wortels min- 

 der, om weldra geheel en al op te houden; terwijl spoedig 

 daarna de assimilatie der bladeren weer aan de stofophooping 

 in de wortels ten goede komt. 



Het bleek mij dat de Heer Ide door zijne methode in 

 't algemeen niet minder gunstige resultaten bereikte dan ik door 

 mijne bespuitingen. De voedselonttrekking aan de wortels ten 

 gevolge van de vorming van nieuwe bladeren na de afsnijding 

 van het oude loof, bleek op de latere ontwikkeling van het gewas, 

 in 't bijzonder van de wortels, geen belangrijk ongunstigen 

 invloed uit te oefenen. Speciaal in die gevallen, waarin de ziekte 

 verder in 't seizoen wegbleef. 



Ik heb de volgende proef genomen: in drie jaren werd op de 

 helft van mijn schorzeneerenakker of -akkers het afsnijden van 

 het aangetaste loof toegepast, terwijl op de andere helft, al naar 

 het noodig was, twee of drie bespuitingen in 't zelfde jaar plaats- 

 grepen. Op die wijze was eene vergelijking beter mogelijk, dan 

 wanneer ik mijn gewas met dat van den Heer Ide vergeleek, om- 

 dat ik zeker was dat op de twee helften mijner schorzeneeren- 

 akkertjes de toestand van den grond en de bemesting onderling 

 gelijk waren. Het bleek ook hu, dat wanneer het weer in 't verdere 

 verloop van het jaar niet gunstig was voor het optreden der 

 ziekte, de opbrengst op de helften van de akkertjes, waar het loof 

 was afgesneden, niet minder was dan op de helften, waar dat 

 niet was geschied, maar waar de ziekte door eene bespuiting 

 met Bordeauxsche pap was tot staan gebracht. Verder bleek 



