jaren, ook vrij sterk te hebben uitgebreid. Betrouwbare en ge- 

 detailleerde gegevens zijn nog niet te verkrijgen, maar in West- 

 falen, de Rijnprovincie, Saksen en om Hamburg en Lübeck zijn 

 reeds vele gevallen waargenomen. Ongetwijfeld is het verbrei- 

 dingsgebied der ziekte echter nog veel grooter. In hoofdzaak 

 schijnen het hier de Ideine perceelen in industriegebieden en 

 om de steden te zijn, die besmet zijn. 



Verder bestaan er gegevens omtrent het voorkomen van de 

 ziekte in Zweden en Noorwegen en enkele gevallen in Ierland. 

 België schijnt nog vrij te zijn, maar wordt door Amerika als 

 verdacht beschouwd in verband met het verkeer, dat tijdens 

 de bezetting gedurende den oorlog met het besmette Duitschland 

 bestond. In Frankrijk heeft men de wratziekte nog niet ge- 

 vonden; evenmin in Denemarken. Deze beide landen zijn nog 

 steeds voor export van aardappelen naar Amerika toegelaten. 



Buiten Europa is tot nu toe de wratziekte alleen gevonden in 

 de Vereenigde Staten van Amerika (Pennsylvania en West- 

 Virginia). In deze gevallen is de ziekte met besmet pootgoed 

 overgebracht. 



2. In Nederland. In het najaar van 1915 werd het eerste 

 gev-al van aardappelwratziekte in Nederland ontdekt, doordat 

 de heer F. P. Uil, landbou wonder wijzer te Winschoten, eenige 

 aardappelen ten onderzoek zond, waarvan hij vermoedde, dat 

 zij aan de ziekte leden. Dit vermoeden bleek juist te zijn. De 

 aardappelen waren afkomstig van een particulier, die in zijn 

 tuin, gelegen aan het Zandpad te Winschoten, voor eigen ge- 

 bruik aardappels verbouwde. Een onmiddellijk ter plaatse inge- 

 steld onderzoek toonde aan, dat in verscheidene tuintjes in deze 

 omgeving de ziekte voorkwam. Met medewerking van den 

 Groninger Landbou wbond werden zooveel mogelijk alle aange- 

 taste partijen, die nog konden worden opgespoord, opgekocht 

 en onschadelijk gemaakt. Doordat de aardappelen reeds geoogst 

 waren, kon aan het onderzoek in het najaar van 1915 geen groote 

 uitbreiding worden gegeven. 



Het volgende jaar werd in de omgeving van de in 1915 besmte 

 bevonden pereeelen, een nauwkeurig onderzoek ingesteld bij 

 het te velde staande aardappelgewas en bij de knollen gedurende 

 den rooitijd, met het gevolg, dat een aantal nieuwe gevallen werd 

 vastgesteld. Verreweg de meeste perceelen waren in de directe 

 omgeving der reeds vroeger besmet bevonden terreinen gelegen. 

 Eenige aanwijzingen brachten ons ook in naburige gemeenten, 

 waarin eveneens de ziekte op een aantal in eikaars onmiddellijke 

 omgeving gelegen perceelen werd gevonden. Enkele verspreid 

 liggende besmette perceelen te Heiligerlee (gemeente Scheemda), 



