10 



ernstige aardappelziekten behoort, n.1. in Engeland, geen enkel 

 grondontsmettingsmiddel meer wordt toegepast, maar dat men 

 zich bepaalt óf tot het staken van den aardappelverbouw óf 

 slechts voor wratziekte onvatbare variëteiten teelt. Om verdere 

 verspreiding van de ziekte in ons land te voorkomen, is het 

 daarom noodzakelijk, dat op besmette gronden alleen vol- 

 strekt onvatbare soorten worden verbouwd. Deze regel zal 

 bij ons dan ook streng worden toegepast. 



Het onderzoek naar de vatbaarheid van aardappelvariëteiten 

 voor wratziekte heeft dan ook in de laatste jaren een grooten 

 omvang genomen. Vooral in Engeland, waar de ziekte de meeste 

 beteekenis heeft verkregen, heeft men zich daarmede bezigge 

 houden, maar ook in Duitschland en in ons land zijn talrijke 

 soorten beproefd. Gebleken is, dat er werkelijk soorten zijn, die 

 volkomen onvatbaar zijn. Er zijn soorten, die jaren lang op 

 besmetten grond geteeld zijn en nooit het geringste spoor van 

 aantasting hebben vertoond. Andere werden slechts in geringe 

 mate aangetast, terwijl er vele soorten zijn, waaronder zeer 

 gewilde, die in hevige mate werden aangetast. 



Van de in ons land het meest verbouwde geelvleezige soorten, 

 is tot nu toe geen enkele onvatbaar voor de ziekte gebleken. 

 Bravo, Eigenheimer, Zeeuwsche blauwe, en Roode Star worden 

 alle aangetast; de Roode Star nog het minst, de Bravo het 

 meest. Van de vroege soorten lijden Schoolmeesters en Andijker 

 muizen zeer sterk. Witvleezige soorten als Industrie, worden 

 eveneens aangetast. Alleen Ceres is onvatbaar gebleken, maar 

 deze is als eetaardappel niet zeer gewild. Het onderzoek wordt 

 nog voortgezet. 



In Engeland heeft men een groot aantal soorten in cultuur, 

 die onvatbaar zijn gebleken voor de wratziekte; men is daar 

 te lande de meening toegedaan, dat een soort, die onvatbaar 

 blijkt te zijn, onder alle omstandigheden onvatbaar blijft. Een 

 verkorte lijst van zulke soorten vindt men hierachter in bijlage 1. 



Volgens Duitsche onderzoekers echter kan men niet spreken 

 van voor wratziekte absoluut onvatbare soorten ; de onvatbaar- 

 heid bestaat slechts bij verbouw onder normale omstandig- 

 heden en bij gebruik van volkomen gezond pootgoed. Indien 

 een aardappelsoort z.g. degeneratie- verschijnselen gaat vertoo- 

 nen, (welke verschijnselen volgens onderzoekingen van Prof. 

 Quanjer geweten moeten worden aan de mozaïek- of aan de blad- 

 rolziekte), trad in meerdere of mindere mate de wratziekte op, 

 terwijl dezelfde soort, geteeld uit pootgoed, dat volkomen ge- 

 zond was, vrij bleef van de ziekte. In bijlage II wordt een 

 lijst gegeven van de soorten, die in Duitschland onvatbaar of 



