27 



alleen in sommige. — Als primaire oorzaak dat ergens de toma- 

 tenkiemplanten gaan wegsmeulen, fungeert, voorzoovèr is vastge- 

 steld, nooit het zaad, soms wel de bodem (zooals uit het boven 

 meegedeelde blijkt), en ook dikwijls het water, waarmee wordt 

 gegoten, 't welk soms de sporen van verschillende parasitische 

 zwammen, o.a. van verschillende Phytophthoras uit de tomaten 

 bevat. — Zaaibakken en potten, waarin planten hebben gestaan, 

 die aan de ziekte leden, kunnen bij onvoldoende reiniging sporen 

 van de zwammen, die 't wegsmeulen veroorzaken, bevatten. — 

 Hooge temperatuur en te veel gieten werken de snelle verbrei- 

 ding der kwaal in de hand. Wanneer men de zaden niet te dicht 

 bij elkaar in de aarde der zaaibakken uitzet, de kiemplanten niet 

 te warm houdt en ze niet al te veel in eens giet, wanneer men de 

 eventueel omvallende kiemj)lanten ten spoedigste wegneemt, 

 en voor behoorlijke ventilatie zorgt, dan is het mogelijk, de 

 uitbreiding der ziekte te voorkomen. 



Het is mogelijk, de aarde, waarin men de tomatenzaden brengt, 

 vooraf te ontsmetten door aanwending van hooge temperatuur 

 of door middel van formaldehyde. Gebruikt men dan voor 

 't gieten water, waarin zich geene kiemen der zwammen be- 

 vinden, die het „wegsmeulen" veroorzaken, dan blijft men ge- 

 vrijwaard voor deze plaag. — 



9. Eene bladziekte van de mispel, veroorzaakt door den 

 conidiën produceerenden vorm {Monilia) van Sclerotinia 

 {Stromatinia) Mespili Schell. H. Wormald geeft in „The 

 „Annals of applied biology", vol. VII van Dec. 1920, blz. 

 173 — 177) eenige mededeelingen over het optreden op de overi- 

 gens groene mispelbladeren van donkerbruine vlekken van zeer 

 verschillenden vorm en grootte, maar zelden kleiner dan 1 cm. 

 in diameter. De zieke bladeren gaven een eigenaardige zweet- 

 lucht af. Werden zij in vochtige lucht bewaard, dan verschenen 

 al spoedig grijze schimmelmassa's op den bovenkant der bruine 

 plekken, welke bestonden uit reeksen conidiën, door smalle 

 tusschenleden verbonden, en behoorende tot die zwammen, 

 welke in den conidiën voortbrengenden vorm gewoonlijk met 

 den naam Monilia worden aangeduid. Mycelium, verkregen uit 

 doode bloemen, die op den boom waren overwinterd, gaf aan- 

 leiding tot het ontstaan van conidiënreeksen, gelijk aan die, 

 welke zich op de aangetaste bladeren vertoonden. Nog niet waar- 

 genomen is de Sclerotinia (Stromatinia) vorm van de zwam, 

 die — - afgaande op wat men bij appelen, peren, pruimen, kersen, 

 kweeperen, enz. waarneemt — als mycelium de vruchten zal 

 moeten bewonen en doen verschrompelen. 



