ai 



reinetten werd herhaaldelijk bij den gewonen (iV^ec^na- ) vrucht- 

 boomkanker waargenomen : appel- en pereboomen, die op hoogen 

 zandgrond niet „kankeren", worden soms door kanker aangetast, 

 nadat zij op meer vochtigen en daarbij kalkarmen bodem werden 

 overgebracht; terwijl omgekeerd appel- en pereboomen, die op 

 hunne oorspronkelijke, vochtige standplaats aan kanker leden, 

 gezond werden, nadat zij op meer drogen, goed gemesten, 

 kalkrijken grond waren uitgeplant. — 



Uit Vlijmen ontving ik, insgelijks in de eerste jaren van het 

 bestaan van het Instituut voor phytopathologie, een paar 

 struiken van frambozen (Hornet), waarvan de vruchtdragende 

 scheuten aan 't afsterven waren. Ik vond op de aangetaste 

 scheuten de pykniden van eene zwam, die ik voorloopig niet 

 kon determineeren. Ik plantte ze op mijn proefveld uit, en liet 

 opzettelijk de oude scheuten staan, die weldra afstierven. Ik 

 verwachtte dat de zich in den nazomer ontwikkelende nieuwe 

 scheuten ook wel weer zouden worden aangetast en stelde mij 

 voor, het verloop der ziekte en hare oorzaak nader na te gaan; 

 maar het volgend jaar bleven de nieuwe loten volkomen gezond. 

 Ik liet de zich weelderig ontwikkelende frambozenstruiken een 

 paar jaren lang op een hoop staan. Later scheurde ik de fram- 

 bozen, en plantte ze op rijen uit, behandelde ze zooals men 

 frambozen geregeld behandelt, en kreeg tot in den zomer 1920 

 een goeden oogst. Eerst in de allerlaatste jaren kwamen er ster- 

 vende scheuten in, zooals die toen ook elders, o.a. bij Breda 

 enZundert, zoo veelvuldig voorkwamen. (Zie een artikeltje van 

 den Heer Schoevers in „de Tuinbouw'' van 2 Aug. 1918). 



Eenige jaren geleden vond ik op het terrein van den heer Ide 

 tusschen gezonde aardbeiplanten eene enkele, die blijkens de 

 kort blijvende stengels, de kleine gekroesde bladeren, de abnor- 

 male ontwikkeling der bloemen en het uitblijven der vrucht- 

 vorming, waarschijnlijk door Aphelenchtis Fragariae Ritzema Bos 

 of door Aphelenchus Ormerodis Ritzema Bos moest zijn aange- 

 tast. Ik vond dan ook het eerstgenoemde aaltje in massa's in 

 de aangetaste plant. Toen het aardbeibed van den heer Ide 

 werd opgeruimd, nam ik de zieke plant en bracht die op mijn 

 proef veldje over, terwijl ik er enkele gezonde planten om heen 

 zette. De uitloopers der zieke plant bereikten eene normale 

 lengte, en de zich aan deze uitloopers vormende jonge plantjes 

 waren en bleven ook volkomen gezond. Dit was eveneens het 

 geval met de aardbeiplanten, welke rondom het zieke exemplaat 

 heen geplant waren. Ook het volgende jaar was er noch aan 

 deze oorspronkelijk gezonde planten, noch aan de oorspronkelijk 

 zieke moederplant, noch aan de planten, welke zich hadden 



