37 



beuren dan hij voor een gelijk gewicht aan rogge zou kunnen 

 krijgen. Dat de moederkorenteelt wel nooit de roggeteelt zal 

 vervangen, behoeft overigens geen nader betoog: slechts op 

 kleine perceeltjes zou men een enkele keer die teelt met voordeel 

 kunnen uitoefenen. Toch achtte ik het niet geheel zonder belang, 

 te trachten de vraag van den bedoelden landbouwer te beant- 

 woorden. 



Om moederkoren op groote schaal te telen, moet men natuurlijk 

 moederkorenkorrels op den roggeakker brengen. 



De eerste vraag is deze : wanneer moet dit geschieden, vóór 

 den winter of na den winter ? 



Ik hield een zeer aanzienlijk getal moederkorenkorrels den 

 winter over in mijn laboratorium : voor een gedeelte in een warm 

 vertrek, — voor een ander gedeelte in een vertrek, waar niet 

 Averd gestookt, maar waar toch de temperatuur slechts nu en 

 dan een weinig onder het vriespunt daalde. De andere, verre- 

 weg de meeste moederkorenkorrels, waarover ik beschikte, 

 pootte ik in 't najaar tusschen de door mij op mijn proef- 

 veldje uitgepote roggekorrels uit, op een diepte van ongeveer 

 U/2 C.M. onder de bodemoppervlakte. Op elke 5 a 10 rogge- 

 korrels pootte ik één moederkorenkorrel uit. 



Deze laatste, in den open grond uitgepote moederkoren- 

 korrels kwamen in het volgende jaar tot kieming en brachten 

 de peritheciën bevattende kopjes boven den grond ongeveer op 

 ien tijd, waarop de rogge begon te bloeien. 



De in het laboratorium overwinterde moederkorenkorrels 

 bracht ik na den winter in bloempotten met aarde, welke buiten 

 werden neergezet. Het resultaat was dat noch van die, welke in 

 een verwarmd vertrek — , noch van die, welke in een vertrek, 

 waar niet werd gestookt, overwinterd waren, er eene enkele 

 korrel tot kieming kwam. 



Om in het voorjaar tot kieming te kunnen komen, dienen de 

 sklerotiën van de moederkorenz wam vooraf aan belangrijke tem- 

 peratuursverschillen te worden blootgesteld. Dezelfde ervaring 

 had ik vroeger opgedaan bij de sklerotiën van Sderotinia Liber- 

 tiana, verkregen uit de stengels van door deze zwam aangetaste» 

 zonnebloemen en koolzaadplanten. — 



Ik overwoog, van welke omstandigheden het, voorzoover wij 

 weten, afhangt, of moederkoren in de rogge veel voorkomt of 

 niet. 



Vocht werkt de ontwikkeling van moederkoren in de hand: 

 in vochtige jaren en op natte gronden vormen zich de meeste 

 moederkorenkorrels. Ik moest dus — om de ontwikkeling der 

 moederkorenz wam zooveel mogelijk te verzekeren — zorgen 



