42 



• 



smaller wordt. De moederkorenkorrels van Poa bleken echter 

 gewoonlijk aan de basis het dikst te zijn. Zoo ook die bij Nardus 

 stricta. Hier vond ik in 't algemeen in hoofdzaak denzelfden 

 vorm terug, dien Frank („Die Krankheiten der Pflanzen", II, 

 2e druk, bl. 467) beschrijft. Aan de basis gemiddeld \\ m.M. dik, 

 worden deze moederkorenkorrels naar den top toe langzamer- 

 hand dunner; terwijl zij in een dunnen draad eindigen, die 

 hoogstens \ m.M. dik is en aan den top in een uiterst fijn puntje 

 eindigt. De geheele lengte van de moederkorenkorrel bij Nardus 

 stricta bedraagt 1 — 3 c.M. — 



Op het proefveldje, waarover ik hier spreek, werden ook ver- 

 schillende proeven met Chemicaliën als bestrijdingsmiddelen 

 tegen plantenziekten en schadelijke dieren genomen. 



In de eerste plaats werden bij appel- en pereboomen ettelijke 

 malen bestrijdingsproeven tegen schurftziekte (Fusicladium) 

 ingesteld: a. met Bordeauxsche pap; b. met Bourgondische pap; 

 c. met Californische pap. Bij éénmalige bespuiting, ten tijde 

 van het opengaan der bloemknoppen, meen ik in 't algemeen 

 van eene bespuiting met Bordeauxsche of Bourgondische pap 

 meer gunstige resultaten te hebben verkregen dan van eene 

 met Californische pap ; maar ik had geen materiaal genoeg ter 

 vergelijking om een positief oordeel uit te spreken; eene vergelij- 

 king tusschen de werking van Bordeauxsche en die van Bour- 

 gondische pap onderling kon tengevolge van de afwezigheid van 

 voldoend materiaal niet worden gemaakt. — Opvallend bleek mij 

 het verschil in vatbaarheid voor schurft bij verschillende exem- 

 plaren van Louise Bonne d'Avranches. Terwijl in sommige 

 jaren zelfs eene driemalige bespuiting met Bordeauxsche pap bij 

 sommige boomen de peren niet vrij kon houden van schurft, 

 was in dezelfde jaren bij andere boomen eene éénmalige be- 

 spuiting daarvoor geheel voldoende. En zelfs leverden bepaalde 

 boomen van de soort Louise Bonne in echte „schurftjaren" 

 (warm en vochtig weer in den zomer) zonder bespuiting beter 

 peren dan andere boomen van dezelfde soort zelfs bij driemalige 

 bespuiting met Bordeauxsche pap. — 



Op mijn terrein stonden 3 morellenboomen (struikvorm,) 

 die aanvankelijk vrij waren van Monilia maav in welke deze 

 zwam zich na een paar jaren begon te vestigen. Bespuiting met 

 Bordeauxsche pap, toegepast in 't voorjaar, even vóór 't open- 

 gaan der knoppen, bleek mij volstrekt geen afdoend middel ter 

 bestrijding van Monilia te zijn, wanneer niet vooraf in 't najaar 

 de aangetaste scheuten werden afgesneden. — 



Een hoogstamperzik (zeer vroege Montagne) leed erg aan 



