50 



r 



graanakkers, stelden zich de xaak eenvoudig zóó voor: dat de 

 roest een vergiftigingsverschijnsel der graanplanten zou zijn. 

 veroorzaakt óf door giftige uitwasemingen van de berberis- 

 struik, óf door vergiftigheid van de stuifmeelkorrels van dat 

 gewas voor de graanplanten. 



In 1865 toonde de Bary aan, dat op de bladeren der berberis 

 eene roestzwam leeft, welker sporen (aecidiosporen). als zij op 

 de bladeren van graangewassen terecht komen en daar kiemen, 

 deze kunnen besmetten en daar ééne bepaalde soort van graan- 

 roest, n.1. de zwarte graanroest {Puccinia graminis) veroorzaken. 

 • Dus niet alle soorten van graanroest (zooals later vaak werd 

 aangenomen), maar slechts eene enkele, gaat van de berberis 

 op graanplanten over. 



Men onderscheidt tegenwoordig de volgende soorten van 

 graanroesten : 



Ie. zwarte graanroest {Puccinia graminis) ; deze tast alle soorten 

 van granen aan en ook nog verscliillende soorten van grassen; 

 zij gaat over op de berberis en op de in tuinen veel als sierplant 

 gekweekte, aan de berberis nauw verwante Mahonia aquifolia; 



2e. gele graanroest {Puccinia glumarum); deze tast tarwe, 

 rogge en gerst aan, benevens verschillende soorten van grassen; 

 zij schijnt niet op een ander gewas over te gaan, maar hare ge- 

 heele levensgeschiedenis op granen en grassen te doorloopen; 



3e. bruine roest {Puccinia^ dispersa) : 



a. die op de rogge gaat over op ossentong {Anchusa- 



soorten); 

 h. die op de gerst gaat over op vogelmelk {Ornithogalum 



umbellatum) ; 

 c. die op tarwe, van welke eene andere voedster plant 

 niet bekend is; 



4e. kroonroest van de haver {Puccinia coronifera) gaat over op 

 wegedoorn {Rhamnus cathartica). 



Alleen de zwarte graanroest kan dus in hare uitbreiding worden 

 beteugeld door in de nabijheid der graanakkers de berberis- 

 struiken uit te roeien. Terwijl de soorten van bruine roest alleen 

 de bladeren aantasten, en de gele roest bovendien nog de kaf j es, 

 tast de zwarte roest vooral ook den halm aan. 



13. De Chrysanthemum-galmug. Bulletin 341 van het .,Ohio 

 Agricultural exijeriment station'' bestaat uit eene verhandeling 

 van T. L. Guyton over de Chrysanthemum-gaJmug {Diarthro- 

 nomyia hypogaea F. Löw). Dit insekt, dat in Midden- en Zuid- 

 Europa gallen veroorzaakt oj) verschillende bovenaardsche 

 deel en van de in 't wild levende ganzebloem {Chrysanthemum 

 leucanthemum). schijnt van daar naar Amerika verbreid te zijn 



