64 



vol „Knoppernmehl", zooals het, na in de leerlooierijen zijne 

 diensten te hebben gedaan, uitgeloogd, als afvalprodukt in den 

 handel komt. Volgens den schrijver houdt zoowel de sterke reuk 

 als het hooge looistofgehalte van dit afvalprodukt alle insekten 

 van de boomstammen af. Vijftig boomstammen, waarom in 

 den herfst dit uitgeloogde Knoppernmeel was heen gelegd, 

 bleven in het volgende voorjaar volkomen vrij van den appel- 

 bloesemkever ; geen enkele bloemknop mislukte; terwijl bij de 

 contróleboomen, waar geen Knoppernmeel omheen werd 

 gestrooid, de boomen van de aantasting van het genoemde 

 insekt zeer veel te lijden hadden. Volgens Camillo Kiirz werden 

 niet alleen de appelbloesemkevers door de aanwending van het 

 galnotenmeel afgeweerd, maar ook allerlei andere soorten van 

 insekten, zooals engerlingen en mieren, en eveneens muizen 

 en mollen. Terwijl verder mos en onkruid verdwenen in fruit- 

 boomgaarden, waar op de aangegeven wijze met Knoppernmeel 

 werd gewerkt, werd onder de boomen een bodem verkregen, 

 waarop gras en klaver flink groeiden. Door eenige jaren achtereen 

 het aangegeven middel toe te passen, kreeg de schrijver een 

 boomgaard, waar de oogst nooit door den appelbloesemkever 

 mislukte, en waar de bodemoppervlakte geheel mul was. 



De Knopperngallen komen bij ons te lande niet algemeen 

 genoeg voor, om ze hier te gebruiken voor de looierij. Wij gebrui- 

 ken de bast van het eikenhakhout voor het looien, — voorzoover 

 deze niet door van elders ingevoerde praeparaten vervangen 

 is. Ik zou zeer aanraden, den afval van de run uit de looierij en 

 eens te probeeren om te zien of ook daarmee in een fruitboom- 

 gaard iets te bereiken valt als middel tegen den appelbloe- 

 semkever of tegen andere schadelijke dieren. — 



19. Over de specialiseering van de zwarte roest der granen 

 Puccinia graminis.) De bekende onderzoeker der graanroesten 

 Jacob Erikson behandelt uitvoerig al hetgeen tot dusver 

 bekend was omtrent het bestaan van biologische rassen bij de 

 zwarte graanroest. („Zeitschrift für Bacteriologie und Parasiten- 

 kunde", 1918, 2. Abt., blz. 349) Hij maakt vervolgens melding 

 van de in het Experimentalfaltet bij Stockholm in 1901 — 1904 

 ingestelde infectie-proeven met deze rassen, — van de speciali- 

 seering van Puccinia graminis tengevolge van de verschillende 

 groeifactoren in onderscheiden landen. Verder volgen er alge- 

 meene beschouwingen omtrent de specialiseering van het para- 

 sitisme, — omtrent het ontstaan der aecidium-generatie, — 

 omtrent de inwerking van den hospes op den aard der zwam, — 

 omtrent den invloed van den omvang der kuituur van zekere 

 graansoorten in een zeker land op de specialiseering van de 

 roestzwam, enz. enz. J. Ritzema Bos. 



