67 



De larven toch maakten hunne gangen niet vlak onder de opper- 

 huid, maar diep in de vleezige bladeren ; het was dus ten eenen- 

 male onmogelijk ze met een sproeivloeistof te bereiken. Beroo- 

 king met blauwzuur kon ook moeilijk resultaat hebben, daar de 

 larven geen openingen naai- buiten maakten, zoodat het gas 

 niet in de gangen kon komen. Waar een gat was, had de larve de 

 gang reeds verlaten. Van optreden tegen de imagines kon evenmin 

 sprake zijn, zoolang niet eens bekend was met welke insekten 

 wij te doen hadden en wij dus nog minder iets afwisten van hunne 

 levenswijze. Men heeft dus moeten doortasten en een groot 

 aantal planten eenvoudig moeten opofferen en verbranden, en 

 van de andere de overgroote meerderheid der bladeren moeten 

 afplukken en eveneens verbranden. Alle planten werden tevens 

 verpot en de bulbi zonder blad er afgesneden; op deze wijze 

 gelukte het 't restant van de partij een eenigszins dragelijk 

 uiterlijk te geven; de verpotte planten gingen goed aan den 

 groei, maar het zou naar de meening van den eigenaar en van 

 de bekwame vaklieden in zijn dienst jaren duren, voor zij weder 

 bloeibaar zouden zijn. 



In het voorjaar van 1919 was ik in de gelegenheid de aan- 

 getaste planten te bezichtigen ; er waren toen in de bladeren, 

 die men wel had moeten sparen om de planten niet van alle 

 blad te berooven, nog vele lichtgekleurde gangen met larven 

 er in te vinden. Deze bladeren werden toen in doorzichtig, 

 gewast papier, waaraan de eigenaar de voorkeur gaf boven het 

 door mij aanbevolen gaas, gewikkeJd om, zooals boven reeds 

 werd gezegd, de ontsnapping der eventueel uitkomende volwas- 

 sen insekten te beletten en dus de plaag den kop in te drukken i). 

 In het begin van Mei nam de tuinbaas, die zich ten zeerste voor 

 het geval interesseerde, waar, dat op enkele bladeren ronde 

 stipjes te zien waren, waar het weefsel iets ingezonken was; hij 

 brak de bladeren open en vond onder elk stipje een popje; 

 de larve had klaarblijkelijk, alvorens te verpoppen, het blad- 

 weefsel op de opperhuid na weggeknaagd om het imago het naar 

 buiten komen te vergemakkelijken. Twee dezer bladeren, een 

 waaruit de diertjes verwijderd waren en een, waarop nog een 

 stipje gezien werd, zond men mij toe, met een aantal popjes. 

 Daar verscheidene dezer popjes bij het uit het blad halen iets 

 geieden hadden, onderzocht ik ze niet nauwkeurig, bang als ik 

 was, dat zij verdere manipulaties niet zouden kunnen verdragen 

 en er dus geen imagines uit voor den dag zouden komen. Wel 



1) Naar men mij in het begin van December 1920 mededeelde, is dit 

 volkomen gelukt; men is „radicaal van het kevertje verlost", zoo volko- 

 men, dat men mij geen enkel kevertje of larve meer bezorgen kon. 



