68 



zag ik, dat het onbedekte popjes met duidelijke vleugelscheeden 

 waren, dus ook weder gelijkenis vertoonende met Cephus-popjes. 

 Het blad met het zwarte stipje zette ik in water in een glas- 

 cylinder met gaas er over en zag het dagelijks na; van 6 Mei, 

 toen men het blad zond (toen was het stipje dus al aanwezig) 

 tot op 21 Juni bleef het stipje onveranderd, maar wel waren 

 er nog twee stipjes, waaronder dus ook popjes zaten, bijgekomen. 

 Op dien datum bleek bij de dagelijksche inspectie, dat het stipje 

 een gaatje was geworden, waarin zich iets bewoog. Onder het 

 binoculair mikroskoop zag ik het diertje zich weldra, niet zonder 

 moeite, naar buiten wringen; eerst verschenen een paar bruine 

 pootjes, die naar houvast zochten; toen volgde een kopje, dat 

 herhaaldelijk weer verdween en na vele vergeef sche pogingen 

 werkte zich eindelijk door het gaatje naar buiten .... geen 

 halmwesp, maar een klein kevertjeü Ik had dus een kever'larf 

 voor een bastaardrups gehouden! Als verontschuldiging kan 

 dienen, dat inderdaad de larf veel overeenkwam met de afbeel- 

 dingen van Cephuslarven ; daar ik telkens slechts over enkele 

 individuen beschikte, was ik erg zuinig er mede en deed ze zoo 

 weinig manipulaties ondergaan als mogelijk was, juist in de hoop 

 imagines en dus zekerheid te kunnen krijgen. Had ik over een 

 groot aantal larven en poppen beschikt, dan had ik allicht 

 ze óf zelf zorgvuldiger onderzocht óf naar entomologen als 

 Dr. OuDEMANS te Putten gezonden. Gelukkig was de vergissing 

 niet erg, daar aan de wijze van bestrijding niets veranderde. 

 Het kevert je was ^ 3 mm. lang, geelbruin van kleur, met sterk 

 naar beneden gebogen kop en twee» donkerder gekleurde dwars- 

 banden over de dekschilden. Het achterlijf eindigde in een lang 

 uitgetrokken punt, die ongeveer een derde gedeelte van de 

 geheele lengte innam ; zie pi. III, fig. 2 en 3. Terzelfder tijd kreeg 

 ik ook uit Tilburg nog een paar exemplaren toegezonden; ik 

 zond er nu eenige naar onzen coleopteroloog Dr: Ed. Everts in 

 Den Haag, die mij al dadelijk berichte, dat het kevertje behoorde 

 tot het geslacht Mordellistena Costa; eenige (5) soorten van 

 dit geslacht komen ook in Nederland voor, maar de onder- 

 havige soort was ongetwijfeld van tropischen oorsprong. Eenige 

 maanden later kon de heer Everts mij mededeelen, dat in 

 1913 door een Engelschman Champion een kevertje beschreven 

 was, dat ongetwijfeld met het onze identiek was. i) (Champion 

 had dit diertje eveneens verkregen uit Cattleya's, die waar- 

 schijnlijk uit Venezuela afkomstig waren; hij gaf het den naam 

 van Mordellistena Cattleyana. In het Leidsche museum voor 



1) G. C Champion, Coleoptera in orchids, in „the Entomologist's 

 monthly magazine", 2nd series, vol. XXIV, 1913, p. 55. 



