69 



Natuurlijke Historie zijn eenige exemplaren van dit kevert je 

 aanwezig, die men daar uit Semarang heeft gekregen. Of het 

 diertje in Oost-Indië inheemsch is, dan wel daar ook door een 

 of ander orchideeënliefhebber met planten uit Amerika inge- 

 voerd, is mij niet bekend. 



Inmiddels is ook in Duitschland het kevertje waargenomen; 

 en wel te Marienfeld bij Berlijn, waar de kever in Februari 1919, 

 dus ongeveer ter zelfder tijd als bij ons, groote schade aan- 

 richtte, 1) Men kon nagaan, dat in dit geval het insekt uit 

 Columbië moest zijn ingevoerd. De schrijver, v. Lengerken, 

 was blijkbaar ook niet bekend met de boven aangehaalde be- 

 schrijving van Mordellistea Oa^^^ei/awa Champion ; hij meent nl. 

 een nieuwe soort te hebben gevonden, die hij M. Beyrodti noemt, 

 naar den eigenaar der aangetaste orchideeën. Naar uit zijne be- 

 schrijving blijkt, heeft hij echter eveneens met de door Champion 

 beschreven soort te doen gehad, zoodat denaam Jf. 5ei/roc?<i niet 

 gebruikt moet worden. Ook de aangerichte schade en de levens- 

 wijze der kevertjes, zooals die door v. L. beschreven worden, 

 komen vrijwel overeen met het door mij waargenomene, met 

 enkele verschillen, waarover hieronder meer. Wat de bestrijding 

 in Duitschland aangaat, v. L. heeft blauwzuurberookingen ge- 

 probeerd, waarvan ik om de bovenvermelde redenen al van te- 

 voren niet het minste nut verwachtte, zooals ik reeds dadelijk 

 aan den Tilburgschen liefhebber had medegedeeld; het ver- 

 wondert mij dan ook in het geheel niet, dat v. L. met blauwzuur 

 geen resultaat verkreeg tegen de kevertjes, maar wel bescha- 

 diging van de bladeren met vlieggaatjes, waar het gas door die 

 gaatjes in het blad kon doordringen. In bladeren met veel gaatjes 

 gingen de larven en poppen dood, maar het blad eveneens ; 

 in bladeren zonder gaatjes bleven de insekten in 't leven. Bij klei- 

 nere hoeveelheid gas trad wel minder beschadiging op, maar dan 

 stierven de insekten ook niet. Daar dus blauwzuur onbruikbaar 

 was, trachtte men de uitgekomen kevers te verdelgen; in een 

 kweekerij ving men ze zooveel mogelijk met de vingers en doodde 

 ze, in een andere berookte men met nikotine-houdende stoffen. 

 De door mij boven aangeraden methode van inhullen der blade- 

 ren is misschien bewerkelijker, maar stellig veel zekerder, daar 

 men er zeker niet gemakkelijk in zal slagen, alle kevertjes te 

 vangen of met rooken te dooden, hetgeen men in elk geval meer- 

 malen herhalen moet, daar niet alle kevers tegelijk uitkomen. 



1) H. V. Lengerken, Eine neue Mordellistena aus Columbiën als 

 Schadling an Orchideenkulturen. — Zeitschr. f. angew. Entomologie, 

 Band VI, 2, Februar 1920, p. 409. 



