Ook verschenen als „ Vlugschrift no. 35 

 van den Plantenziektenkundigen dienst." 



lEPENSPINTKEVERS. 



De lepenspintkevers zijn zgn. schorskevers. Zooals uit dezen 

 naam valt oj) te maken, leven schorskevers onder de schors 

 van boomen. Er zijn twee soorten van iepenspintkevers, n.1. de 

 groote (Eccoptogaster scolytus) en de kleine (Eccoptogaster multi- 

 striatus). ^) 



De eerste is ongeveer 5 m.M. lang, de tweede ongeveer 3 m.M., 

 beiden zijn zwart met donkerbruine dekschilden; de pooten 

 en sprieten zijn bruin. 



In het midden van Mei of Juni vliegen de kevers druk rond. 

 Weldra plaatsen zich de wijfjes op een, meestal kwijnenden 

 boom. Met behulp van hare kaken knagen zij een gat, het 

 zoogenaamde boorgat, in de schors, juist groot genoeg om er 

 zelve in te kunnen kruipen. Deze opening loopt schuin naar 

 boven. Hierin vindt de paring plaats. Daarna graaft de vrouwe- 

 lijke kever tusschen bast en hout eene vertikale gang en legt aan 

 weerszijden daarvan hare eieren. Hieruit komen de larven, die 

 pootloos zijn en een eenigszins gebogen lichaamsvorm hebben. 

 Deze larven, welke overwinteren, gaan ook gangen graven, 

 die vrij wel horizontaal loopen ; naarmate de larven groeien 

 worden die larvengangen breeder. Zijn de larven volwassen, 

 dan graven zij het uiteinde van hare gang wat dieper uit. Dit 

 gedeelte heet wieg. Hienn verpoppen de larven zich. Na eenigen 

 tijd komen uit de poppen de kevers voor den dag, die zich door 

 bast en schors naar buiten werken. Zijn er veel kevers uitgeko- 

 men, dan ziet men in de bast tal van gaatjes. 



Het wijfje van den grooten iepenspintkever maakt eene korte 

 moedergang, waarin zij betrekkelijk weinig eieren legt. Dat van 

 den kleinen maakt een langere moedergang en legt daarin meer 

 eieren. Vandaar dat men bij den grooten iepenspintkever 

 minder en verder van elkaar gelegen zijgangen, aantreft dan 

 bij den kleine. (Zie de figuren op de volgende bladzijde). 



Bovenbeschreven vreterij van de larven heeft soms den dood 

 van den aangetasten boom tengevolge, omdat door het graven 

 van gangen de bast en het cambium vernield worden. Sterk 

 aangetaste boomen moet men rooien, want deze zijn een bron 

 van infectie. Het hout bewaart men onder water. Wagenmakers, 

 die zeer veel iepenhout verwerken, leggen door hen gekochte 

 boomstammen dikwijls op hun erf. Zijn hieronder door iepen- 

 spintkevers aangetaste stammen, dan is zoo'n houtbergplaats 

 een bron van infectie, terwijl de overige stammen ook nog worden 



1) Ook zijn in gebruik de namen Scolytus Oeoffroyi of Sc scolytus 

 voor den grooten en Scolytus multistriatus voor den kleinen iepen- 

 spintkever. 



