Va 



^JEDERLANDSCHE PHYTOPATHOLOGISCHE (PLANTENZIEKTEN- 

 KUNDIGE) VEREENIGING. 



TIJDSCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN 



y . ■ -^ ONDER REDACTIE VAX 



1%RO^- Dr. J. RITZEMA BOS. 



— rf ' \ _ , 



Zeven-en-twl^tigste Jaargang — 7e Aflevering — Juli 193 1 



.« 



^PARASIETEN VAN HET MEELMOTJE 



{Ephestin kühniella Zeiler.) 1) 



Van d^^e sluipwespen, die tot de vijanden van het meelmotje 

 {Ephesha kühniella Zeil.) behooren, is de Ichneumonide 

 Nemeritis cqnescens Grv. wel de meest bekende. Van de andere 

 soorten onderscheidt zij zich door het geel gekleurde, zijdelings 

 samengedrukte achterlijf en de evenzoo gekleurde pooten, als- 

 mede doof eeiif vrij lange, opwaarts gebogen legboor. Indien 

 de omstandigheden gunstig zijn voor de ontwikkeling van haar 

 broed, zoo vermag deze sluipwesp eene meelmottenplaag in 

 korten tijd tot staan te brengen. 



Eerst in het jaar 1877 is de meelmot, uit het Zuiden geïm- 

 porteerd, in Europa en wel te Halle ontdekt, in 1879 beschre- 

 ven en in 1880 voor 't eerst in ons land aangetroffen, waar zij 

 nu op vele plaatsen eene plaag geworden is. Zij heeft eene min 

 of meer cosmopolitische verspreiding; maar lang niet overal 

 waar het rupsje optreedt, treft men ook hare vijanden aan. 

 Nemeritis canescens schijnt nog slechts op enkele plaatsen in ons 

 land waargenomen te zijn. 



1) De meelmot is een insekt, dat als rupsje in molens, pakhuizen, 

 bakkerijen en vermeeellifabrieken in meel kan leven en ook in militaire 

 en scheepsbeschuit kan worden aangetroffen. Het insekt brengt groote 

 schade teweeg, maar niet aan levende planten. En daarom zou men 

 eigenlijk de vraag: behoort de bespreking van een i)arasiet van de 

 meelmot wel thuis in het „Tijdschrift over Plantenziekten" ? ontken- 

 nend moeten beantwoorden. Toch wil ik dit beknopte artikel van 

 onzen beroemden Nederlandschen Ichneumonoloog zeer gaarne plaat- 

 sen, omdat men juist bij eene zeer sterk gelokaliseerde insektenplaag, 

 zooals de meeJmotplaag natuurlijk is, veel gemakkelijker een afdoend 

 resultaat van de werking van één enkelen parasiet kan constateeren, 

 dan bij eene insektenplaag in het vrije veld. 



J. R. B 



