78 



Reeds 50 jaar vóór dat haar gastheer uit het Zuiden was 

 ingevoerd, heeft de Breslauer hoogleeraar Gravenhorst dezen 

 parasiet beschreven en wel naar een exemplaar, dat men hem. 

 van uit Taurië in Zuid-Rusland had doen toekomen. Van 

 Nemeritis canescens wordt in de literatuur geen andere gastheer 

 vermeld. Ik veronderstel dat deze sluipwesp slechts binnens- 

 huis leeft en dat zij monophaag is. Waarschijnlijk is zij reeds 

 van oudsher een parasiet van het meelmotje. 



Een artistiek bewerkte wandplaat in kleurendruk, het motje 

 en hare leefwijze voorstellende, welke vervaardigd is in opdracht 

 van de ..Deutsche Gesellschaft für angewandte Entomologie"i) 

 vertoont eene zeer goede afbeelding van genoemde sluipwesp. 

 Men ziet op deze plaat ook eenige exemplaren afgebeeld, naar 

 prooi zoekende, te midden van door de mótlarfjes aangerichte 

 verwoestingen . 



Dat er echter nog eene andere sluipwesp bestaat, welke ons 

 bij de bestrijding van het meelmotje nog veel grootere diensten 

 kan bewijzen dan Nemeritis canescens, is nog slechts weinig be- 

 kend. Ik heb hier het oog op de Braconide Hadrohracon hrevi- 

 cornis Wesm., een diertje, dat meer dan de helft kleiner is, maar 

 dat een veel krachtiger voortplantingsvermogen bezit en daar- 

 door zich veel sneller kan vermenigvuldigen. In nog veel korter 

 tijd dan Nemeritis canescens kan deze parasiet eene meelmotten- 

 plaag doen eindigen. Het wijfje is onmiddellijk te herkennen aan 

 de opvallend korte sprieten ; van daar, dat de auteur aan deze 

 soort den naam hrevicornis heeft gegeven. De sprieten van het 

 mannetje zijn van normale lengte. 



De bekende Engelsche onderzoeker Marshall duidt in zijn 

 werk ..Les Braconides" op een geval van sterke vermeerdering 

 van dezen parasiet in een meelpakhuis in Engeland, waar, 

 volgens genoemden schrijver, na de beëindiging eener motten- 

 plaag, Hadrohracon hrevicornis bij myriaden tusschen de over- 

 blijfselen werd aangetroffen. 



Dit sluipwespje is gemiddeld maar 3 m.M. lang. Het wijfje, 

 dat 6 weken in leven kan blijven, kan tot 12 eitjes in één rupsje 

 leggen, terwijl dat van Nemeritis canescens nooit meer dan één 

 enkel ei in een hospes afzet. Brevicornis heeft ook nog dit voor, 

 dat hare verschillende generatiën elkander veel sneller opvolgen. 

 Terwijl bij dit sluipwespje het ontwikkelingsproces van ei tot 

 volkomen insect zich, onder gunstige omstandigheden, in minder 

 dan 10 dagen kan afspelen, heeft canescens 3 tot 7 weken 



1) Deze plaat, waarop tevens eene beschrijving van de leefwijze 

 van het motje v^oorkomt, is verkrijgbaar bij de uitgeversfirma Wernei- 

 und Winter, te Frankfurt am Main. Formaat 70 X 100 c.M. 



