94 



dit veldje op eigen initiatief bemest met 6 K.G. 20 % kalizout, 

 2 K.G. Thomasslakkenmeel en een ruime hoeveelheid kalk- 

 mergel. Stikstof werd niet gegeven. De opbrengst was 150 H.L. 

 per H.A. terwijl het onderzoek naar de kringerigheid leerde dat 

 68 % niet, 20 % zwak en 12 % sterk waren aangetast. Het 

 perceel stierf ontijdig vroeg af en leverde zeer schurftige aard- 

 appelen. — 



38. Onderzoekingen en waarnemingen betreffende den meikever. 

 M. De coppet heeft een uitgebreid werk gepubliceerd, getiteld 

 .,Le Hanneton, Biologie, Apparation, Destruction. Un siècle de 

 lutte organisée dans Ie Canton de Zürich. Experiences recentes." 

 Payot et Cie., Lausanne et Genève, 1920. Eene beknopte be- 

 spreking van dit belangrijke werk, naar aanleiding van een 

 overzicht daarvan in de „Mitteilungen der Deutschen Landwirt- 

 schaft-Gesellschaft" Stück 18, 1921. 30 April, moge hier volgen. 



De schrijver, opperboschbouwinspecteur bij het Departement 

 van Binnenlandsche Zaken in Zwitserland, heeft in dat boek alles 

 samengevoegd, wat hij door zijne eigen veeljarige waarnemingen 

 is te weten gekomen, wat door de studiën van den Zwitserschen 

 entomoloog O. Heer is bekend geworden, en wat er gedurende 

 70 jaren over meikeverplagen is opgeteekend geworden in het 

 Kanton Zürich. Uit de waarnemingen, zoo lange jaren 'in dit 

 Kanton gedaan, volgt dat de duur der generatie niet staat onder 

 den invloed van de temperatuur, welke er in eene zekere periode 

 heerscht, maar dat in iedere streek een bepaalde ontwikkelings- 

 duur heerscht, zoodat daar de meikever jaren altijd met dezelfde 

 tusschenruimten terug keeren. Bijkans in geheel Zwitserland 

 duurt elke generatie drie jaren, welke De coppet voor den 

 normalen duur eener generatie aanziet. Eene vierjarige ontwikke- 

 lingsperiode komt slechts in enkele zeer hoog gelegen Alpendalen 

 voor; zij is — volgens de veronderstelling van den schrijver — 

 daar ontstaan tengevolge van de korte vegetatieperiode, welke 

 in zoodanige streken heerscht. Temperatuurschommelingen 

 kunnen, volgens De coppet, alleen maar invloed hebben op de 

 sterkte van de vlucht : aanhoudende vochtigheid en koude ge- 

 durende den vliegtijd hindert bij het uit vliegen, bij de paring en 

 het eierenleggen, waarvan een verminderen van het aantal kevers 

 in het eerstvolgende keverjaar het gevolg is. De toestand van 

 den bodem heeft evenmin invloed op den duur der ontwikkeling 

 maar alleen op de plaatselijke verbreiding en op het aantal, 

 waarin de kevers optreden. Het gunstigst voor de ontwikkeHng 

 der engerlingen is droog, vruchtbaar land, terwijl zoowel moeras- 

 sige als zeer hoog gelegene streken en ook dichte boschbestanden, 

 waar de bodem vochtig en koud blijft, den engerhngen weinig 



