106 



aangetast gerstplantje geheel afsterven en onder ongunstige 

 omstandigheden gaat ook een enkele maal het geheele plantje 

 te gronde. 



De aantasting der jonge plantjes wordt door de verbou- 

 wers gewoonlijk over het hoofd gezien. Duidelijker treden 

 de ziekteverschijnselen op, wanneer de gerstplanten in de aren 

 beginnen te schieten. Op de bladeren ziet men dan donkere, 

 bruine strepen. Deze loopen steeds in de lengterichting van 

 het blad; een onderbreking van de streep heeft bijna niet 

 plaats. Aanvankelijk loopen deze strepen, waarvan er tot zb 8 

 per blad kunnen voorkomen, zóó, dat ze onderling goed geschei- 

 den gezien kunnen worden, maar meer op het eind van het 

 groeiseizoen is het geheele blad bruin geworden en krijgt het 

 bovendien een gerafeld voorkomen, doordat de bladeren gaan 

 scheuren (plaat I). 



Wanneer de bruine kleur in de bladeren begint op te treden, 

 worden de bladeren aan de basis slap en gaan min of meer langs 

 den stengel hangen. Ook de bladscheede kan aangetast worden 

 en men bemerkt dan ook daarop de bruinachtige strepen. De 

 verkleuring begint van boven af. De halmknoopen zijn eveneens 

 bruin gekleurd. Legt men een plant vochtig, dan heeft juist op 

 de knoopen gemakkelijk sporenvorming plaats. Het verloop 

 van de aantasting is doorgaans zoo, dat wanneer één blad is 

 aangetast, achtereenvolgens ook de hooger geplaatste bladeren 

 de ziekteverschijnselen gaan vertoonen. Gewoonlijk Moordt het 

 onderste blad eerst ziek, maar het gebeurt ook wel, dat de strepen 

 het eerst zichtbaar worden op een hooger geplaatst blad. Is 

 een plant aangetast, dan zijn alle, of bijna alle uitloopers van 

 deze plant ziek. 



Ook op de aarontwikkeling heeft de strepenziekte grooten 

 invloed. In hoofdzaak kan men daarbij drie typen onderscheiden 

 (plaat II). Het kan zijn, dat de aar geheel uit de söheede tevoor- 

 schijn komt. De korrels zijn wel aanwezig, maar niet gevuld. 

 De naalden zijn slap en donkerder van kleur dan normaal, evenals 

 de kaf j es. Het bovenste gedeelte van het laatste halmlid is 

 eveneens vaak donker bruin van kleur. Aan dit type heeft de 

 aantasting den naam te danken van „doove aren" ziekte. Ter- 

 wijl de gezonde aren bij het rijper worden van het graan gaan 

 hangen, steken deze doove aren, omdat ze zoo licht zijn, boven 

 het gezonde gewas uit. Aan deze soort aren is een aantas- 

 ting door de strepenziekte gemakkelijk op te merken. Ziet 

 men vrij veel van deze doove aren boven het gewas uitsteken, 

 dan kan men er zeker van zijn dat de aantasting belangrijk 

 is, want behalve het type der doove aren treden nog twee 



