107 



vormen op, waarvan de laatste het allermeest voorkomt. 



Het tweede type uit zich aldus. De aar begint uit de scheede 

 te voorschijn te komen, maar voordat ze er geheel uit is, houdt 

 de strekking van het bovenste halmlid op. Het kan zijn dat de 

 naalden nog geheel vrij komen, maar ook ziet men wel, dat de 

 punt van de naalden vastgehouden wordt en dat de aar zich in 

 den vorm van een boog gaat krommen. Van korrel vorming 

 komt bijna niets terecht. 



De meest voorkomende vorm van aaraantasting is, dat de 

 aar in 't geheel niet zichtbaar wordt. De aar blijft door de blad- 

 scheede omsloten. Dit type treedt zeer vaak op. X>oordat geen 

 strekking heeft plaats gehad van het bovenste halmlid, blijven 

 zoodanig aangetaste planten natuurlijk veel kleiner dan gezonde. 



Tegen het af rij pen van het graan zijn het vooral de planten van 

 het laatste type welke, doordat ze in elkaar zakken, bij een 

 bezichtiging van het veld moeilijk meer zijn waar te nemen. 



De door strepenziekte aangetaste planten staan verspreid 

 tusschen de gezonde planten in. Men treft de ziekte nooit pleks- 

 gewijze aan. Wel ziet men op sommige gedeelten van den akker 

 soms een hooger percentage zieke planten dan op een ander, 

 maar dit verschil in aantasting is gewoonlijk te verklaren uit 

 verschillen in uitwendige groeiomstandigheden. Uit het ver- 

 spreid voorkomen der zieke planten is op te maken, dat de 

 ziekte met het zaaizaad wordt overgebracht. Verspreiding van 

 de ziekte op het veld heeft, voor zoover bekend, niet plaats. 



OORZAAK VAN DE ZIEKTE. 



De oorzaak van de strepenziekte is een zwam (Helminthospo- 

 rium gramineum). Deze schimmel vormt een massa sporen op 

 de bladeren, knoopen en aren van de aangetaste planten. Deze 

 sporen verspreiden zich gemakkelijk en komen, hetzij tijdens 

 den groei of tijdens het dorschen, terecht op de gezonde korrels. 

 Zaait men dergelijke, besmette korrels uit, dan bestaat de kans, 

 dat het daaruit groeiende plantje aangetast wordt. Enkele 

 schrijvers vermelden ook de mogelijkheid van bloeminfectie, 

 dus dat er een besmetting zou kunnen plaats hebben van de 

 korrels tijdens den bloei van de gerst. De schimmel zou dan, even- 

 als die, welke den stuifbrand in tarwe en gerst veroorzaakt, 

 inwendig in de korrel aanwezig zijn. Zoo er al bloeminfectie 

 mocht bestaan, dan toch zal het percentage van dergelijk aan- 

 getaste korrels zeer zeker uiterst gering zijn tegenover dat van 

 uitwendig geïnfecteerde korrels. De ondervinding bij de ont- 

 smetting van het graan met uitwendig werkende middelen als 

 kopervitriool, uspulun, enz. leert toch, dat, wanneer het zaai- 



