137 



slachten potentieel aanwezig, en kunnen zij in sommige gevallen 

 optreden. (In vrouwelijke bloemgroepen, bij één- en tweehuizige 

 planten, kunnen soms mannelijke bloemen tot ontwikkeling 

 komen, en omgekeerd.) 



De door Behrens geopperde veronderstelling is zeker ver- 

 nuftig uitgedacht; maar hij zelf schrijft daarover: „Doch fehlt 

 zu dieser Annahme jegliche Grundlage." 



42. Werkzaamheid van chloropikrine op hoogere planten. In 



de „Comptes rendus hebd. de 1' Académie des Sciences" van 1920 

 T. 170, komt op blz. 858 — 860 een kleine verhandeling voor van 

 Gabriel Bertrand, getiteld: ..Action de la chloropicrine sur 

 les plantes supérieures", en op blz. 952 — 954 van denzelfden 

 auteur een opstel, getiteld: .,Des conditions, qui peuvent 

 modifier l'activité de la chloropicrine vis-a-vis des plantes 

 superieures". 



Omtrent de werkzaamheid van chloropikrine werd door G. 

 Bertrand geëxperimenteerd o.a. met de volgende gewassen: 

 pereboom, klaver, kool, sering, Japansche Evonymus, wijnstok, 

 iep, populier, haver. De resultaten zijner proefnemingen waren 

 de volgende : Bij zeer krachtige inwerking (tot 200 gram op 

 1 M2.) sterven de bladeren plotseling af, worden stijf, behouden 

 hun vorm en verdrogen, aan den stengel zitten blijvende. 

 Bij het gebruik van geringere hoeveelheden (10 — 30 gram op 

 1 M2.) ziet men sterke plasmolyse optreden, waarbij de bladeren 

 waterdruppeltjes afzonderen; het groen der bladeren gaat over 

 in roodachtig, later in rood, daarna in geelachtig of zwartachtig. 

 Bij nog zwakkere inwerking (slechts enkele grammen op 1 M^.) 

 treedt eene zwakkere plasmolyse op; de bladeren krijgenbruin- 

 achtige vlekken, verwelken en vallen af. De verschijnselen komen 

 veel overeen met de inwerking van koude. Bij de plasmolyse 

 raken reukstoffen vry, die ruiken o.a. naar bittere amandelen 

 of naar cumarine. Jonge bladeren zijn minder gevoelig dan 

 oudere. Men kan derhalve planten ermee behandelen zóó dat 

 de parasieten gedood worden, terwijl wél de bladeren doodgaan 

 maar de knoppen in leven blijven, zoodat men het chloropikrine 

 als middel ter bestrijding van plantenparasieten kan gebruiken. 



Het middel werkt bij helder licht zoowel als in de duisternis; 

 het komt er niet op aan, of de lucht vochtig is of niet, evenmin 

 of de bladeren al dan niet vochtig zijn. (In dit opzicht verschilt 

 het van blauwzuurgas.) 



43. Uspulun als bijtmiddel van zaden. Falk heeft in den 

 „Erfurter Führer im Obst- und Garteubau", 1920, blz. 403 — 



