139 



zuigen uit de grootere nerven, wordt de toevoer van vocht 

 naar al die deelen van het blad belemmerd, welke hunnen toevoer 

 door middel van de aangetaste nerven moeten ontvangen. 

 De bovenhelft van het blad kan dientengevolge geel worden en 

 gaan krullen, althans wanneer er zich Vele insekten op het blad be- 

 vinden. Hoewel reeds daardoor sommige bladeren kunnen dood- 

 gaan, wordt de schade eerst zeer belangrijk, wanneer als gevolg 

 van de aanwezigheid van den „potato leaf hopper" eene bepaalde 

 ziekte, de „hopperburri" optreedt. Dan wordt het aanvankelijk 

 door het zuigen van het insekt eenigszins geel geworden en 

 gekrulde blad bruin, het krult zich naar boven en schrompelt 

 dan inéén. De ziekte verbreidt zich van den top of den rand 

 van het bovendeel van 't blad naar de middennerf toe, maar de 

 verbreiding naar de basis toe geschiedt slechts langzaam, zoodat 

 het onderste gedeelte van sommige bladeren groen blijft tot 

 de geheele plant ongeveer dood is. Bij voortdurend heet, droog 

 weer breidt zich de „hopperburn" veel sneller uit dan bij koud 

 vochtig weer. 



De „hopperburn" treedt niet alleen op waar de insekten sappen 

 uit de bladeren opnemen, maar ook daar, waar de wijfjes hare 

 eieren leggen in de middelnerf of in den bladsteel. 



Verschillende proeven, genomen bij aardappelplanten, boe- 

 nen, zaailingappels en dahlia's, toonden ontwijfelbaar aan dat 

 de aanwezigheid van „leaf hoppers" noodig is voor het optreden 

 van „hopperburn"; zelfs zou door een paar van deze insekten 

 de dood van eene jonge plant kunnen veroorzaakt worden. 



Uit deze mededeelingen schijnt te blijken — hoewel de scli rij- 

 vers slechts terloops de aandacht hierop vestigen — dat de 

 naaste oorzaak van de plantenziekte, welke „hopperburn" 

 wordt genoemd, niet is de bladvloo, die onder den naam „potato 

 leaf hopper" bekend is; maar dat de wonden, welke dit insekt, 

 hetzij met den snuit of met de legboor, veroorzaakt, de bladeren 

 geschikt maakt voor de infectie door de eene of andere soort 

 van zwam, die dan de naaste oorzaak zou zijn van de „hopper- 

 burn". Immers niet altijd volgt de aantasting door „hopper- 

 burn" op die door het insekt, dat met zijn snuit wel sappen aan 

 de bladeren onttrekt, en daardoor schade kan teweeg brengen, 

 maar op verre na niet zoo veel als wanneer de „hopperburn" 

 er op volgt. 



Mocht het later blijken dat mijne opvatting juist is, dan zou 

 de Bordeauxsche pap waarschijnlijk niet in de eerste plaats als 

 insecticide werken maar in hoofdzaak als fungicide. Wel schijnen 

 de bladvlooken in 't algemeen de met Bordeauxsche pap be- 

 spoten aardappelplanten te vermijden, maar dat zij worden 



