17 



aan het vroegtijdig rood worden van het blad. Bij hevige 

 aantasting blijft de knol klein en daar de ziekte ook op de 

 wortels overgaat, zit de plant slechts los in den grond. 



in de buurt van Venlo treft men vaak velden aan met 80 pCt. 

 en meer zieke knollen. De schade bestaat niet alleen in de 

 geringere grootte van de aangetaste knollen maar bovendien 

 zijn deze in den regel onverkoopbaar, omdat zij er onooglijk 

 uitzien en niet bewaard kunnen worden gedurende den winter; 

 de bijkomstige rotting dringt dan spoedig dieper door en maakt 

 de geheele knol onbruikbaar. 



in de praktijk^heeft men opgemerkt, dat de ziekte vaak met 

 het plantmateriaal van de zaaibedden op den akker wordt over- 

 gebracht; daarom controleert nien de plantjes en zet verdachte 

 exemplaren niet uit. Men meent, dat een roodbruine verkleuring 

 der ^haarwortels" het eerste kenmerk der ziekte is; wij zijn 

 niet in de gelegenheid geweest ons hiervan te overtuigen. Een 

 enkele keer bleek plantmateriaal van eenzelfde zaaibed op het 

 eene terrein zieke en op het andere gezonde planten te geven. 

 In deze gevallen deden de knollen de ziekte eerst na het 

 uitplanten op. 



Wat den invloed [van den bodem betreft, zoo blijkt, dat de 

 ziekte meer optreedt op leemhoudende, stijve en vochtige gronden, 

 dan op lichtere, meer zandige gronden. Ook bij Hamburg heeft 

 men dezelfde ervaring; zware gronden worden daar wel met 

 groote "hoeveelheden Elbezand vermengd om ze losser en minder 

 humusrijk te maken, hetgeen tevens in geringe mate als voor- 

 behoedmiddel tegen de ziekte werkt. Op gronden rijk aan 

 organische stof schijnt de toepassing van kunstmest minder 

 bevorderlijk te zijn aan de kwaal, dan die van stalmest. Een 

 en ander wordt bevestigd door een analyse, die de Directeur 

 van het Rijkslandbouwproefstation te A\aastricht welwillend op 

 ons verzoek liet verrichten. Wij verschaften hem grond van 

 een veld, dat op het hoogere gedeelte (A) meer licht en zandig 



