18 



was en daar zeer weinig zieke knollen voortbracht; op het lagere 

 (B) daarentegen was het meer vochtig en stijf en hier von- 

 den wij veel zieke knollen. Het gehalte van den luchtdrogen 

 grond bedroeg: monster A. monster B. 



aan stikstof 0.30 pCt. 0.59 pCt. 



„ phosphorzuur 0.29 „ 0.38 „ 



„ kali 0.11 „ 0.10 „ 



Kalk was in beide monsters reeds met het bloote oog zichtbaar, 

 reactie zeer zwak alcalisch. neutraal. 



gloeiverlies (in hoofdzaak 

 organische stof) 7.4 pCt. 14.0 pCt. 



vochtgehalte van den lucht- 

 drogen grond 2.9 , 5.4 „ 



De ziekte treedt in vochtige jaren sterker op dan in droge; 



in het vochtige jaar 1910 werd er veel materiaal van aan het 



Instituut voor Phytopathologie ter onderzoek gestuurd. 



De oorzaak van de ziekte. 



Het zoeken naar de ziekteoorzaak bracht vele moeilijkheden 

 met zich, daar er verschillende soorten zwammen en bacteriën 

 en, meer nabij de oppervlakte, ook nematoden en mijten in de 

 zieke plekken aangetroffen werden. Ook vonden wij er som- 

 tijds de maden van de vlieg Psila Rosae in. Wat deze maden 

 betreft, zoo bleek al spoedig, dat zij ook in knollen leven, 

 welke niet het boven beschreven ziektebeeld vertoonert. 



De bacteriën bleken op selderieafkooksel, met agar tot platen 

 gegoten, zeer goed te groeien. Gekweekt werden op agar: 



1". Vuilrose kolonies, ± 4 m.m. in middellijn, van een Micro- 

 coccus met geringe beweging. Afmetingen 2.7 bij 5.5 micra. 



2". Lichtgele tot witte kolonies van staafjes in snoeren. 

 Onbewegelijk. 1.5—2.6 bij 3—5 micra.. 



3°. Grauwgele kolonies tot 1 cm. diam. van zeer kleine 

 onbeweeglijke staafjes. 0.5 bij 2.7 micra. 



