19 



4°. Heldergele kolonies ± 1 cm. diam. van beweginglooze 

 staafjes; 1 bij 2.5 micra. 



Deze bacteriën groeiden ooi<goed op steriel uitgesneden selde- 

 rieschijfjes, waarvan sommige geheel in ontbinding overgingen, 

 echter zonder de typisch bruine kleur van de schurftziekte te 

 vertoonen. 



Klebahn ') schrijft de ziekte dan ook niet toe aan bacteriën, 

 maar aan een zv^am, Phoma apiicola, waarvan hij het mycelium 

 vond in het zieke weefsel, dieper daarin doorgedrongen dan 

 de bacteriën en wel tot aan de grens van het gezonde vleesch. 

 Later vond hij ook de fructificatievorm, de pycniden, op de 

 schors waar deze nog niet in ontbinding was overgegaan. 

 Het bleek ons, dat deze pycniden in grooteren getale, meestal 

 in groepjes bij elkaar, voorkomen aan den voet der bladstelen. 

 Klebahn vond ze ook een enkele maal aan het loof en aan 

 de zaden. Ofschoon wij onderscheidene zaadmonsters onder- 

 zochten, vonden wij er geen Phoma op ; Septoria apii echter, 

 de zwam, die de bladvlekkenziekte veroorzaakt, komt veel 

 op het zaad voor. Bij metingen vonden wij voor de Phoma- 

 pycniden 98 — 210 micra diameter, terwijl de zwarte mond 

 (snavel) ± 40 micra in doorsnede meet. De conidiën treden 

 naar buiten in lange witte ranken; zij zijn klein: 1.5 bij 4 micra; 

 in het midden is de inhoud een weinig gekorreld hetgeen den 

 indruk geeft, alsof zich daar een tusschenschot bevindt. Bij 

 rijpe pycniden is de typische sporenrank heel mooi te zien 

 wanneer men ze in water op het objectglas brengt. 



Wij maakten een cultuur van deze zwam in Petri-schalen 

 op een voedingsbodem van selderieafkooksel (Va K.G. selderie 

 p. L.) met l'/2°/o agar en 1 °,o pepton Witte, waaraan door 

 melkzuur een geringe aciditeit was gegeven om de ontwikke- 

 ling van bacteriën te belemmeren. 



H. Klebahn. Krankheiten des Selleries (Zeitschr. für Pflanzenkrank- 

 heiten, Bd. XX, 1910). 



