22 



kleine schaal op de terreinen van het Instituut voor Phytopa- 

 thologie genomen. Daarbij zagen wij van de behandeling van 

 zaad, afkomstig van velden, waar de ziekte voorkwam, met 

 formaline of kopervitriool volgens nader aan te geven voorschrift 

 geen resultaat ; wel echter van ontsmetting van de zaaibedden. 

 Van een besmet zaaibed, „dambordsgewijze" ingedeeld in per- 

 ceeltjes, werden de „donkere" velden in het voorjaar van 1912 

 met behulp van een gieter begoten met ^U L. formaline (zie noot 

 op blz. 24) verdund met 9 L. water van 50° C. per vierk. M.; 

 de „lichte" veldjes werden niet begoten. In het voorjaar van 

 1913 werd de proef herhaald op een ander besmet zaaibed 

 met een hoeveelheid van V2 L. formaline en 6 L. warm water 

 per vierk. M. Beide keeren werd de grond na het begieten 

 gedurende een dag met zakken bedekt, daarna twee dagen 

 onbedekt gelaten om de formalinedampen te laten wegtrekken 

 en vervolgens gezaaid. Twee dagen luchten bleek in 1913 niet 

 genoeg te zijn geweest ; op enkele plekjes, waar wat veel for- 

 maline was terecht gekomen, kwam het zaad minder goed op. 

 De plantjes van de behandelde veldjes werden overgeplant op 

 grond, waar niet eerder selderie had gestaan ; die van de 

 controleveldjes eveneens. De uitslag was als volgt : 



