36 



„MELK- OF LOODGLANS". 



Ofschoon deze ziekte reeds bijna 30 jaren geleden voor 't 

 éérst beschreven werd door den Franschen phytopatholoog 

 Prillieux, is eerst voor weinige jaren de zwam, welke de 

 ziekteverschijnselen in 't leven roept, bekend geworden. In het 

 bekende, in 1905 verschenen werk van Prof. J. Ritzema Bos, 

 „Ziekten en Beschadigingen der Ooftboomen", wordt op blz. 89 

 van deel IV de ziekte wel beschreven, doch de oorzaak was toen 

 nog niet bekend. De Engelschman Percival was de eerste, die 

 de ziekte toeschreef aan de zwam Stereum purpureum Pers. 

 Daar deze zwam, over de geheele wereld verbreid, sapro- 

 phytisch op doode boomstronken voorkomt, werd door velen 

 aan de juistheid van Percival's bewering getwijfeld. Zoo 

 schreef b.v. Massee nog in 1910 in zijn zeer goed handboek: 

 „Diseases of cultivated plants and trees", dat hij honderden 

 van loodglans vertoonende boomen had onderzocht zonder een 

 spoor van de zwam aan te treffen, zoodat hij de bewering 

 niet kon bevestigen. In een zoo even verschenen werk van 

 F. L. Stevens, „The fungi which cause plant disease" (New- 

 York) zegt deze, dat nog niet volkomen bewezen is, dat 

 St. purpureum inderdaad de oorzaak is van loodglans. Hij 

 ontleent dit aan Güssow, in het „Report of the Botanist of 

 the Experimental farms, Ottawa" (Canada) over 1910. Dezelfde 

 Güssow was echter in 1912 overtuigd van de juistheid en 

 waarde van Percival's onderzoekingen en proeven. In dat 

 jaar toch schreef hij in „Zeitschrift für Pflanzenkrankheiten", 

 (blz. 385) een uitvoerig artikel over de ziekte. Reeds eerder 

 hadden Pickering (12th Report of Woeburn Experimental 



