58 



Geslacht Limax L. Ademhalingsopening achter het midden 

 van den rechterrand van den mantel. (PI IV,fig. 1, a). Geslachts- 

 opening achter den kleinsten rechter voelhoren. Rug naar 

 achteren toe toegespitst, aan het achtereinde van een vrij 

 scherpe kiel voorzien. Onder den mantel bevindt zich een 

 plat schelpje, voorzien van concentrische ringen, (fig. 3). De 

 zool is duidelijk in drie overlangsche velden verdeeld. 



Geslacht Arion Fer. Ademhalingsopening aan het vóóreinde 

 van den rechterrand van den mantel (Pl.IV,fig. 2, ö). Geslachts- 

 opening onmiddellijk daar vóór en daar beneden. Rug aan den 

 achterkant afgerond, ongekield. Onder den mantel vindt men 

 geen eigenlijke schelp, maar een aantal kalkkorrels, die óf in 't 

 geheel niet met elkaar samenhangen óf meer of minder aanéén 

 gehecht zijn. (fig 4). Overlangsche velden zijn aan de zool niet 

 dan zeer onduidelijk zichtbaar. — Bij Arion is behalve de 

 slijmklier, die aan alle slakken eigen is (zie bl. 57), ook nog 

 eene slijmklier aan het staarteinde van den voet aanwezig. — 



Nu is de slak, welke aan het hoofd van dit artikel genoemd 

 wordt, er eene, die tusschen de geslachten Limax en Arion 

 in staat, en die derhalve door den eersten en eenigen beschrijver, 

 Allman ') tot een afzonderlijk geslacht Geomalacus wordt 

 gebracht. Forbes en Hanley herhalen natuurlijk in hun groot 

 werk over Britsche Weekdieren ^) wat Allman over deze slak 

 schrijft, maar hebben geen eigen waarnemingen te geven; zij 

 hebben het dier nooit gezien. En in de mij toegankelijke literatuur 

 vind ik nergens weer van deze slak melding gemaakt. 



Merkwaardig is de slak Geomalacus macalosiis Allman zoowel 

 wegens haren lichaamsbouw als wegens hare leefwijze. Hoewel 



') G. J. Allman, „Description of a new genus of Pulmonary Gastero- 

 pods, in „The Annals and Magazine of Natural History", VoL XVII, 

 No. 113, May 1846; pag. 297. 



O Forbes and Hanley, „A History of British Mollusca" (1853), Vol. 

 IV, pag. 11, 12. 



