59 



zij zich, wat haren lichaamsbouw aangaat, in vele opzichten 

 meer aansluit bij het geslacht Arion Fer. als bij het geslacht 

 Limax L., zoo moet zij toch als een overgangsvorm tusschen 

 die twee geslachten worden beschouwd. Met het geslacht Limax 

 heeft zij gemeen 1°. dat zij de geslachtsopening heeft geplaatst 

 vlak achter de basis van den kleinen voelhoren, 2°. dat zij 

 onder den mantel geen kalkkorrels maar een volledig, dun 

 van concentrische ringen voorzien schelpje vormt. Met het 

 geslacht Arion daarentegen stemt zij overeen 1° door de plaat- 

 sing van de ademhalingsopening aan het vóóreinde van de 

 rechterzijde van den mantel, (PI. IV, fig. 3, a), 2°. door de af- 

 wezigheid van een rugkiel, 3°. door het afgeronde achtereinde 

 van den rug, 4°. door het niet waarneembaar zijn van over- 

 langsche velden op |den voet, 5°. door de aanwezigheid van 

 een slijmklier aan het staarteinde van den voet. 



Nu kan men bij verschillende naakte slakken allerlei graden 

 van schelpvorming onder den mantel hebben: in eenige gevallen 

 zijn er slechts enkele van elkaar geïsoleerde kalkkorrels aan- 

 wezig; in andere gevallen vele, dicht opeen gelegen en aan 

 elkaar vastgehechte kalkkorrels; in weer andere gevallen zijn 

 die kalkkorrels zoodanig tot een geheel versmolten, dat het de 

 vraag is, of men niet eerder van eene „schelp" zou moeten 

 spreken. Tusschen de afzetting van kalkkorrels onder den mantel 

 eenerzijds en de vorming van eene inwendige schelp anderzijds 

 bestaat dus eigenlijk geen essentieel, maar een meer gradueel 

 verschil. En daarom is het feit, dat Geomalacus een schelp 

 onder den mantel afscheidt, voor lie plaatsing in het systeem 

 van deze slakkensoort niet van zoo overwegende beteekenis. 

 Maar de plaatsing van de geslachtsopening vlak achter de 

 basis van den kleinen rechter voelhoren, — ziedaar een zeer 

 typisch kenmerk, waardoor Geomalacus bepaald tot Limax 

 nadert, terwijl dit geslacht overigens zich veel meer bij Arion 

 aansluit. Geomalacus is dus een merkwaardige overgangsvorm. 



