B3 



Eene vreterij van slakken in de aardappelen, zooals de Heer 

 Kramer die bescnreef, was mij geheel onbekend en kwam mij 

 zelfs onwaarschijnlijk voor; reden waarom ik dezen Heer den 

 volgenden brief (dd. 2 October '13) schreef: „Wees zoo goed, 

 mij eenige der door U bedoelde grijsachtige slakjes te zenden, 

 en — zoo mogelijk — ook een paar aardappelen met die 

 „spijkergaatjes". Het komt mij nl. voor, dat niet al de bescha- 

 digingen, die U aan slakken meent te moeten toeschrijven, 

 ook werkelijk door deze dieren worden veroorzaakt; maar dat 

 er nog ritnaalden of koperwormen bij in 't spel zijn. Van 

 slakken ziet men in hoofdzaak vreterij (gedurende den nacht, 

 bij vochtig weer ook over dag) boven den grond, terwijl zij 

 in den grond kruipen om te rusten". — Ik verzocht alzoo om 

 toezending van eenige van de bedoelde slakjes en van aard- 

 appelen met „spijkergaatjes." 



Ruim een achttal dagen later ontving ik dan ook eenige 

 van de bedoelde slakjes, alsmede eenige door die slakjes be- 

 schadigde aardappelen. De Heer Kramer schreef erbij: .Deze 

 soort slakjes graven zelf gaatjes door den grond, of kruipen 

 door wormgaatjes." 



Ik herkende de mij toegezonden slakken niet, maar nam 

 het in mijn bezit zijnde werk van Forbes and Hanley 

 (zie noot op bl. 58) ter hand, en bevond al ras dat ik te 

 doen had met de in dat boek beschreven Geomalacus macu- 

 losus Allmann. Nu deze slak ook in ons land blijkt voor te 

 komen, is eene Nederlandsche benaming gewenscht : ik sla 

 den naam-: geelgevlekte wormslak voor, welke naam mij zeer 

 geschikt toeschijnt èn om de kleur èn wegens de eigenschap 

 om als een worm door den grond te kruipen. 



Nu gebleken is, dat deze merkwaardige soort van slakken 

 in Nederland inheemsch is, zou het mij verwonderen als men 

 haar niet later op nog andere plaatsen in ons land dan bij 

 Cortgene aantrof. Blijkbaar echter stelt deze slak heel bijzondere 



