65 



en daar bewegen de slakjes zich door, om de kleine bietjes 

 af te knagen op eene manier, die aan 't werk van een koper- 

 worm zou doen denken. Bi] onderzoek komen er dan soms 

 2 of 3 slakjes bij een afgestoken (afgeknaagd) bietenplantje te 

 voorschijn. Later hebben de bieten er geen last meer van, 

 doch bij 't rooien zie ik toch nog wel dikwijls van die slakjes. — 

 Bij de aardappelen begint de schade na 't poten; soms blijft 

 er maar de schil van over. Tijdens den groei ondervinden 

 de aardappelen er geen last van, maar met 't sterven (van het 

 loof) dan beginnen ze weer aan de aardappelen te knagen, 

 zooals U hebt kunnen zien aan de U toegezonden aardappelen. 

 Op 't eene einde van mijn land, waar de grond minder zwaar 

 is, zijn ze niet; daar blijft de grond meer gesloten, daar ont- 

 staan geen scheuren, enz., dus daar zullen die slakjes niet zoo 

 best terecht kunnen. 



,, Wanneer het in 't voorjaar hard droogt, dan vind ik wel 

 eens eenige doode diertjes boven op den grond liggen, die 

 zijn dan zeker door de zon verrast. 



„Wat betreft de vraag of die slakjes ook andere gewassen 

 aantasten, moet ik U meedeelen, dat niet met zekerheid te 

 kunnen zeggen, doch gelooven doe ik het niet, althans niet 

 dat die gewassen er nadeel van hebben ; want tijdens den 

 groei van suikerbieten en aardappelen is er ook niets van te 

 bespeuren. Doch ik geloof dat knolgewas het meest naar haar 

 smaak is. 



„Bovenaardsch neem ik de slakjes alleen 's morgens, als 

 alles vochtig is, waar, maar dan toch nog dicht bij of op den 

 grond. Hoogstens heb ik ze gezien op den kop van een sui- 

 kerbiet, die een paar c.M. boven den grond groeide. Aan de 

 bladeren heb ik ze nog niet waargenomen. Door den grond 

 bewegen zij zich op dezelfde manier als de wormen, precies 

 eendere gaatjes". — 



Op mijn verzoek zond mij de Heer Kramer een 20 a 25 tal 



