69 



HILTNER'S BESTRIJDINGSMIDDEL VAN DE 

 „VEENKOLONIALE HAVERZIEKTE". 



In het zooeven verschenen Aprilnummer van de „Praktische 

 Blatter für Pflanzenbau und Pflanzenschutz" (Eugen Ulmer, 

 Stuttgart) publiceert de redacteur Dr. L, Hiltner te München 

 een artikel, getiteld „Beobachtungen und Untersuchungen über 

 die sog. Dörrfleckenkrankheit des Hafers (Hafersucht)". Dit is 

 de ziekte, bij ons bekend als „Veenkoloniale haverziekte", welken 

 naam zij van J. Hudig ') ontving. De ziekte is intusschen niet 

 tot de Veenkoloniën beperkt, en ook niet tot haver, doch zij 

 komt ook op zandgronden voor, en tarwe, gerst, rogge, aardap- 

 pelen, en in de laatste jaren ook suikerbieten, kunnen even 

 goed als haver er aan lijden. De ziekte verraadt zich het eerst 

 door gele plekken in 't gewas, waardoor men geneigd is te 

 meenen, dat de planten gebrek aan stikstof hebben. Geeft men 

 dan wat chili, in de hoop de planten wat aan te zetten, dan 

 krijgt men een averrechtsch resultaat: de kwaal verergert zicht- 

 baar. Als de plant een 20 cM. lang is geworden, houdt de groei 

 op ; op de bladeren, gewoonlijk midden op, verschijnen geel- 

 achtig u'itte vlekken, die later bruin worden (vandaar de Duitsche 

 naam „Dörrfleckenkrankheit"). De bladeren knikken op die 

 plaats, waar zij het sterkst naar beneden gebogen zijn, door, 

 en deze knik in 't blad is volgens Hudig karakteristiek voor 

 de ziekte. Dit zijn zeer in 't kort de verschijnselen bij haver; 

 wie er meer van wil weten, raadplege de in onderstaande noot 

 genoemde brochure. ') 



') De „Veenkoloniale haverziekte", een eigenaardige bodemziekte, die 

 op zandgrond aangetroffen wordt, door J. HUDiG; brochure, gratis ver- 

 krijgbaar bij de Directie van den Landbouw te 's-Gravenhage. — De 

 hoofdzaken van wat er bekend is van de „Veenkoloniale haverziekte" 

 vindt men ook meegedeeld in den 3en drukvan RitzemaBos: „Ziekten 

 en beschadigingen der Landbouwgewassen", deel 1, bldz. 145 en 150. 



