88 



beweerd, dat bij te geringe oogst van Brabantsch zaad ook wel 

 zaad uit Frankrijk wordt betrokken, dat dan, vermengd met 

 Brabantsch, of zelfs onvermengd, als Rood-Brabantsch verhandeld 

 zou worden. Ook wordt in den laatsten tijd wel wat zaad uit 

 Duitschland betrokken, doch volgens den hr. E. is dit te weinig, 

 en ook te kort geleden, dan dat de ziekte daarmede zou kunnen 

 zijn overgebracht. 



De heer Kramer uit Bellingwolde berichtte, dat de ziekte 

 alleen optrad in klaver uit coöperatief aangekocht zaad; deze 

 klaver stond verleden jaar uitstekend, maar thans overal even 

 slecht, terwijl klaver uit zaad van andere leveranciers best 

 staat. Ook deze heer dacht aan vorstschade. 



De heer Uniken te Oude Schans bezaaide in het vorig jaar \ 

 drie perceelen met klaver, waarvan een met zaad uit Rozen- 

 daal (dus waarschijnlijk Brabantsch), en twee met een mengsel 

 van ^3 Rood Amerikaansch en '/s Zweedsche bastaard. Op het 

 eerste perceel, met Rozendaalsch zaad bezaaid, komt thans 

 nog geen enkele zieke plant voor, op de beide andere is de 

 Roode Amerikaansche klaver zoo goed als verdwenen. De 

 Zweedsche bastaard schijnt niet vatbaar te zijn. Merkwaardig 

 is wel, dat de stand in den vorigen herfst, evenals bij den 

 heer Kramer, nog zeer goed was. Of de ziekte is dus in dit 

 geval niet met 't zaad overgebracht, maar eerst in deze lente 

 er in gevallen, óf zij was het vorige jaar nog slechts in zóó 

 geringe mate aanwezig, dat zij niet in 't oog is gevallen, wat 

 mij 't meest waarschijnlijk voorkomt. Dat de ziekte hoogst 

 ernstig is, blijkt wel uit dit wegvallen van alle roode klaver; 

 de heer Uniken schrijft: „het mislukken van de maaiklaver 

 (en het niet opkomen van een deel van de jonge klaver) is 

 een ramp voor deze streken, waar klaver bijna het eenige 

 groenvoer is voor de paarden." 



Welke bestrijdingsmaatregelen zijn met onze tegenwoordige 

 kennis van de ziekte er tegen te nemen? Dat zijn er nog niet 



