103 



konden vinden. Ongelukkig kan ik mij thans niet meer met zeker- 

 heid herinneren, of de rupsen, die in Mei in den bedoelden tuin 

 werden bemachtigd, uitsluitend groene, dus van A. Schalleriana, 

 waren; op dat tijdstip toch was het mij nog onbekend, dat 

 dit later zou blijken een zaak van belang te zijn. Ik wist 

 toen immers nog volstrekt niet, tot welke soort van vlinders 

 de rupsen zouden behooren; eerst later bleken er minstens 

 2 soorten van rupsen, zwarte en groene te zijn en nog weer veel 

 later, toen de vlinders uitgekomen en met zekerheid gedeter- 

 mineerd waren, viel mijn aandacht op het mogelijke verschil 

 in de wijze van overwinteren. Waar wij thans echter over deze 

 voor de aardbeienteelt zoo belangrijke plaag reeds eenige 

 gegevens bezitten, zal het gemakkelijk zijn in 1915 daarop 

 voort te werken. 



Dat het schoonmaken der bedden in den winter, wat trouwens 

 lang niet overal geschiedt, niet, of althans niet altijd, afdoende 

 is, is uit het bovenmedegedeelde gebleken. Er moest dus getracht 

 worden, nog een ander middel te vinden,'ter bestrijding van de 

 rupsen zelf, als men hare aanwezigheid bemerkt. Natuurlijk 

 denkt men daarbij in de eerste plaats aan het beproefde middel 

 tegen vretende insekten, nl. vergiftiging van de bladeren met 

 ioodarseniaat of met Parijsch groen. Nu is het aan geen twijfel 

 onderhevig, dat de rupsen, die iets van een dezer beide stoffen 

 inkrijgen, moeten sterven. Om hen nu te noodzaken het vergif 

 met hun voedsel op te nemen, moeten de plantendeelen die hen 

 tot voedsel strekken, overal met een dun laagje vergif bedekt 

 zijn. Nu bleek al direkt bij mijn bezoek aan het aarbeiëndistrikt 

 op 14 Mei, dat de rupsen, die voor een deel reeds vrij groot 

 waren, zich in zulke dichte klompjes van aanéén gespannen 

 bladeren en bloemknoppen bevonden, dat het zeer twijfelachtig 

 was, of eene bespuiting nog eenig resultaat zou geven. De 

 vloeistof zou waarschijnlijk niet daarbinnen in doordringen, 

 zoodat de rupsen in hun spinsel rustig konden doorvreten van 



