115 



EENE BELANGRIJKE VRETERIJ VAN DE BEUKEN- 



BORSTELRUPS OF DEN ROODSTAART 

 (Dasychira pudibunda L.) IN HET ELSPETER BOSCH. 



Op 5 October j.1. ontving ik van den Directeur-Generaal van 

 den Landbouw de mededeeling, dat Z. K. H. Prins Hendrik 

 der Nederlanden zijnen wensch had te kennen gegeven, dat ik 

 hem zou vergezellen bij een bezoek aan het Elspeter bosch, 

 waar eene ernstige rupsenplaag heerschte. Op 6 October begaf 

 ik mij naar het Loo, en van daar uit werd het geteisterde 

 bosch bezocht door Z. K. H. den Prins, den Heer G. E. Tutein 

 NOLTHENius, Opperhoutvester van H. M. de Koningin, den Heer 

 V. R. Y. Croesen, Secretaris der Koninklijke Nederlandsche 

 Landbouwvereeniging, den Heer Jhr. H, M. F. Sandberg van 

 Leuvenum, Voorzitter van de Vennootschap „Elspeter Veegde" 

 en den ondergeteekende. 



Het bleek, dat de rups, die hier schadelijk optrad, was de 

 zoogenoemde „roodstaarf of „beukenborstelrups" , Dasychira 

 {^= Orgyia) pudibunda L. De plaag heerschte over eene opper- 

 vlakte beukenbosch van ongeveer 50 H.A. Op vele plaatsen 

 waren de beuken geheel en al kaalgevreten, zoodat er zelfs 

 geen blaadje meer aan de boomen te bekennen was; op andere 

 plaatsen zag men nog wel eenig blad of stukken blad aan de 

 beuken, maar toch maar weinig. Enkele eiken, die tusschen 

 de beuken verspreid waren, stonden althans niet geheel kaal ; 

 men vond er nog gave bladeren of althans stukken van 

 bladeren aan. Zelfs de boschbesstruiken, waarmee de bodem 

 op vele plaatsen bedekt was, waren grootendeels afgevreten 

 door de tallooze rupsen, die de beuken hadden verlaten en den 

 bodem hadden opgezocht, omdat zij op de boomen geen voedsel 

 meer vonden. De knoppen der beuken waren ongeschonden, 

 maar van sommige van deze boomen waren verscheiden kaalge- 



