117 



De vlinder vliegt in 't laatst van Mei en het begin van 

 Juni. Het wijfje legt dan hare eieren, meestal aan de stammen, 

 in hoopen van zeer verschillend aantal, varieerend tusschen 

 50 en 400 stuks ; die eieren zitten in eene enkele laag naast 

 elkander. De eieren zelve zijn plat, witachtig grijs van kleur. 

 De eihoopjes in hun geheel hebben eene eenigszins licht blauw- 

 achtig grijze tint; zij zijn glad, niet, zooals de eihoopen van 

 vele verwanten (donsvlinder, plakker, enz.), met haren bedekt, 

 die het leggende wijfje uit haar achterlijf trekt. 



De rupsen ziet men van af Juli tot in 't midden of de tweede 

 helft van October. De volwassen rups bereikt eene lengte 

 van 35—40 mM. Zij heeft een grooten, licht geelbruinen kop. 

 De grondkleur van de rest van het lichaam is groenachtig geel, 

 zwavelgeel, rosé of roodachtig bruin ; in overlangsche rijen 

 geplaatste kleine wratjes dragen matig lange haren van dezelfde 

 kleur als de grondkleur van 't lichaam. Op de rugzijde van 

 het 4e tot 7e lichaamslid vindt men bundels van zijdeachtige 

 haren, welke allen precies even lang zijn, zoodat zoo'n haar- 

 bundel zich voordoet, alsof hij van boven met een schaar was 

 afgeknipt. Tusschen iederen haarbundel en den volgenden 

 ziet men een fluweelzwarten dwarsband. Aan het achtereinde 

 van het lichaam, op het 11e lid, staat een vrij lange, roode 

 of roodbruine haarkwast. (Van daar de naam „rcodstaart"). 

 Wanneer de rups wordt verontrust, rolt zij zich ineen. 



Alle jonge, pas uit het ei gekomen rupsen hebben eene groen- 

 achtige grondtint, die echter door lange, zwarte haren bijkans 

 geheel aan het oog wordt onttrokken. De haarbundels en de 

 staartborstel (de haarkwast aan het achtereinde des lichaams) 

 ontbreken nog. Deze vertoonen zich eerst na de eerste ver- 

 velling. 



De uitwerpselen der rupsen, waarmee ten tijde van eene 

 ernstige vreterij de bodem als bedekt is, bestaan uit dikke, 

 donkergrauwe, cylindervormige brokjes, waarover zich in de 



