118 



lengte zes overlangsche groeven uitstrekken: een gevolg van 

 de aanwezigheid van zes overlangsche slijmvliesplooien aan 

 de binnenvlakte van den endeldarm. 



De pop heeft hoogstens ^U van de lengte der volwassen 

 rups; zij is donkerbruin van kleur en bedekt met geelachtige 

 haren. Men vindt haar van af het laatst van October, omgeven 

 door eene uit twee lagen bestaande, grauwachtige cocon: de 

 binnenste laag is vrij dicht, ofschoon toch doorzichtig; de 

 buitenste laag bestaat uit een zeer los weefsel, waarin rupseharen 

 vastzitten. Men vindt de cocon vastgehecht aan op den grond 

 liggende bladeren of aan hei- en boschbesstruiken. 



De beukenspinner wordt gevonden in het grootste gedeelte 

 van Europa; men treft hem aan van Zweden en Petrograd 

 (Petersburg) tot in Midden-ltalië, en van af Engeland '), tot in 

 Aziatisch Rusland. Echter komt hij in 't algemeen meer voor 

 in het midden van Europa dan in het Noorden en het 

 Zuiden van dit werelddeel. In de meeste streken komt hij niet 

 dan in betrekkelijk gering aantal voor; tot eene zóó sterke 

 vermeerdering, dat hij geheele beukenbosschen kaal vreet, 

 komt het slechts in sommige jaren en slechts in bepaalde 

 gedeelten van Europa. Altum 2) deelt mee, dat men zoodanige 

 vermeerdering alleen in het Oosten van dit werelddeel kent, 

 en wel slechts in die streken, welke ten Oosten van de Elbe 

 gelegen zijn; maar dit geldt — volgens hem — alleen van de 



') In Engeland heeft echter de vreterij van Dasychira piidibunda in 

 in beukenbosschen geene groote beteekenis; want in A. T. Gillanders, 

 „Forest entomology"' (2e druk, 1912) wordt het insekt niet eens genoemd. 

 Wel komt de rups van deze soort daar zeer veel voor als schadelijk in- 

 sekt op de hop (van daar de naam „Hop dog" (zie Miss E. A. Ormerod 

 „Manual of injurions insects", 1881, bl. 107); en in Theobald's „Report on 

 economie zoology" over het jaar, loopende tot ultimo September 1913" 

 wordt melding gemaakt van eene belangrijke beschadiging door dit 

 nsekt aan appelboomen. 



■-) Altum, „Forstzöologie", III (1874), 2te Abteilung, bl. 93. 



