119 



meer Noordelijke streken van iVlidden-Europa; want bijv. in 

 de Vogezen vermeerdert zich de beukenspinner soms in die 

 mate, dat geheele bosschen kaal gevreten worden. Later 

 echter heeft zich bhjkbaar het gebied, waar massale ver- 

 meerdering van dit insekt plaatsgrijpt, meer naar het Westen 

 uitgebreid; want Judeich en Nitsche ') vermelden dat zoo- 

 danige vermeerdering werd geconstateerd — behalve op 

 leugen, aan de Oostzeekust en in Brandenburg — cok o. a, 

 in de Vogezen, het Haardt gebergte, het Westerwald, den Taunus, 

 den Harz. Het schijnt dat elders in Europa nooit massale 

 vermeerdering van den roodstaart werd opgemerkt; in Nederland 

 althans nooit vóór dit najaar (1914.) Het eiland Rügen is 

 bijzonder bekend om zijne pudibunda-pldigen. 



Thans moge hier van de leefwijze van den beukenspinner 

 een overzicht volgen. Zooals reeds werd meegedeeld, zijn de 

 volwassen vlinders in de tweede helft van Mei en'tb:ginvan 

 Juni te vinden. Zij zijn zeer traag, en zitten met vooruitgestrekte 

 voorpooten en samengeslagen vleugels over dag tegen de 

 stammen der boomen aan, ook wel aan heide, boschbes en 

 andere struiken, die den bodem bedekken. Bij nacht gaan zij 

 vliegen, vooral de mannetjes, die dan de wijfjes opzoeken. 

 Toch vliegen ook de wijfjes vrij veel bij nacht. De eieren 

 worden in hoopen tegen de boomstammen vastgehecht. (Be- 

 schrijving : zie boven, bl. 117).*E. L. Taschenberg ^) schrijft 

 dat de eieren afzonderlijk, niet in hoopen, gelegd worden. Deze 

 onjuiste meening laat zich waarschijnlijk verklaren uit het feit, 

 dat de eieren van een hoop slechts los aaneenkleven en derhalve 

 gemakkelijk loslaten ; zoo kunnen er verscheiden uit zoo'n 

 eiklomp op den grond vallen en blijven de overigen dan afzonder- 



') Judeich und Nitsche, „Lehrbuch der mitteleuropaischen Forstin- 

 sektenkunde", II, blz. 789 (1895). 



-) E. L. Taschenberg, „Forstwirtschaftllche Insektenkunde" (1874), 

 bl. 345. 



