126 



dan veel minder wordt dan gewoonlijk, wat aan de dikte der 

 jaarringen duidelijk zichtbaar is, en dat de scheuten zeer kort 

 blijven ; maar soms ook sterven de jonge scheuten op groote 

 schaal af, zelfs kunnen na herhaalde kaalvreterij geheele toppen 

 dood gaan. Ja het kan gebeuren, dat jonge boompjes of ook 

 andere boomen, die in ongunstige condities verkeeren, na twee 

 of drie malen te zijn kaalgevreten, afsterven ; maar dat is eene 

 uitzondering. 



Het spreekt van zelf dat de totale vernieling van het loof 

 nadeelig op de natuurlijke bodembedekking inwerkt; terwijl 

 daarentegen de bemesting door de uitwerpselen der rupsen, 

 die hier en daar als eene vrij dikke laag den grond bedekken, 

 een sterken grasgroei ten gevolge heeft, die twee a drie jaren 

 duurt. Dit is echter hoogst nadeelig, wanneer men met één- 

 of tweejarige boompjes te doen heeft, die dan tusschen het 

 hoog opgroeiend gras verstikken. — 



De haren, waarmee de borstelrupsen bekleed zijn, laten 

 gemakkelijk los, en worden in tijden, waarin eene rupsenplaag 

 heerscht, door den wind overal heen gevoerd. Personen met eene 

 gevoelige huid krijgen daarvan jeukte en uitslag, ofschoon niet 

 zoo erg als van de haren van de eikenprocessierups. Haren, die 

 in de oogen waaien, kunnen aanleiding geven tot oogontsteking. 



JuDEiCH en NiTSCHE maken ook melding van den schadelijken 

 invloed, dien de bij eene rupsenplaag overal rondwaaiende en 

 op den bodem en op het gras liggende haren op het vee hebben, 

 dat in de buurt graast, en ook op het wild, 't welk daarom de 

 bosschen, waar eene rupsenplaag heerscht, en ook de aangren- 

 zende bosschen vermijdt '). Taschenberg ^) schrijft: „Nach 

 jedem Raupenjahre hat das Rotwild an Lunge und Leber zu 

 leiden, und vieles geht ein, ganz entschieden in Folge der vielen 

 Raupenhaare, die mit der Nahrung verschluckt werden." 



') JuDEiCH und NiTSCHE, t. a. p. II, bl. 791. 



'-) E. L. Taschenberg „Forstwirtschaftliche Insektenkunde", bl. 347. 



