127 



Thans wil ik hier nog de bestrijding van den beukenspinner 

 behandelen. Meerdere schrijvers zijn van oordeel, dat elke 

 bestrijding van dit insekt af te raden is, daar zij te kostbaar 

 wordt in verhouding tot de schade, die er door wordt tegen- 

 gegaan. Zoo NöRDLiNGER ^), die over de bestrijding alleen 

 zegt: „Vertilgung umstandlich und ausser Verhaltniss zum 

 angerichteten Schaden kostspielig", en Nüsslin ^), die schrijft: 

 „Begegnung sehr schv/ierig, da die Vertilgungskosten nicht 

 dem Schadigüngsgrade entsprechen würden". Andere schrijvers 

 daarentegen geven verschillende bestrijdingsmiddelen aan, en 

 vermelden van sommige daarvan gunstige resultaten. — Vóór ik 

 tot de bespreking der middelen overga, die men met meer of 

 minder succes tegen den beukenspinner heeft aangewend, 

 wensch ik echter eenige algemeene opmerkingen te maken. 

 Naarjmijne meening gaat het niet aan, zonder meer, in 't algemeen 

 te zeggen, of het gewenscht is, al of niet eenepwcf/öwnc^a-plaag 

 te bestrijden. Het eene geval is het anderen niet. Wanneer in 

 een zeer groot, vrij wel geïsoleerd liggend beukenbosch eene 

 vreterij eerst wordt ontdekt, wanneer zij zich reeds op zóó 

 groote schaal vertoont, dat men moet aannemen, dat deze vreterij 

 zich reeds in het tweede of zelfs reeds in het derde jaar voordoet, 

 dan is er alle kans dat het aantal parasieten reeds zoodanig 

 is toegenomen, dat aan de vermeerdering van zelf een einde 

 komt. In ieder geval is het dan zeker niet raadzaam, er iets 

 tegen te doen. Het is toch een bekend feit, dat eene pudibunda- 

 plaag nooit langer dan drie jaren achtereen in hetzelfde bosch 

 woedt. Trouwens wanneer een bosch van zeer groote uitgestrekt- 

 heid wordt kaalgevreten, dan wordt elke bestrijding zóó kostbaar, 

 dat men er wel van af moet zien ; te meer omdat de te verwach- 

 ten schade toch in 't algemeen niet zoo buitensporig groot is. 



^) NÖRDLINGER, „Lehrbuch des Forstschutzes', (1884), bl. 230. 



•*) NüsSLiN „Leitfaden der Forstinsektenkunde, 2e druk (1913), bl. 375 



