14 



DE EIKENMEELDAUW. 



(Referaat van eene verhandeling in liet „Naturwissensciiaftliche Zeit- 

 schrift für Forst- und Landwirtschaft", getiteld: „Der Eichcnmehltau' 

 Microsphacra alni (Wallr.) var. quercina, door F. W. Neger.) 



Het zooeven verschenen Januari nummer van den 13den jaar- 

 gang (1915) van het bovengenoemde tijdschrift opent met eene 

 zeer uitvoerige verhandeling over den eikenmeeldauw van de 

 hand van den over dit onderwerp bij uitstek bevoegden professor 

 F. W. Neger te Tharandt. Waar deze ziekte sedert verscheidene 

 jaren de aandacht zoowel van practici als van wetenschappe- 

 lijke onderzoekers en van natuurliefhebbers heeft getrokken, 

 kwam het mij gewenscht voor, een artikel, waarin zoo ongeveer 

 alles, wat tot dusverre er over bekend is geworden, is te zamen 

 gebracht, eenigszins uitvoerig voor de lezers van dit Tijdschrift 

 te refereeren. Dat men op deze ziekte, misschien meer dan op 

 eenige andere ziekte van cultuurplanten, in zoo breede kringen 

 is opmerkzaam geworden, is een gevolg van verschillende 

 omstandigheden: in de eerste plaats het plotseling en buiten- 

 gewoon hevige optreden vrijwel over het geheele land, in de 

 tweede plaats het feit, dat juist een gewas als eiken werd 

 aangetast, wat zoo ongeveer overal te vinden is, in de derde 

 plaats het door het witte overtreksel op de bladeren zoo in 

 het oogvallend uiterlijk, der aangetaste planten. Het zal daarom 

 velen welkom zijn t. d. p. een en ander over deze ziekte te 

 lezen. 



Neger begint met de herkomst, de geschiedenis en de ver- 

 breiding van de zwam te bespreken. In 1907 trad de ziekte 



