19 



Het licht heeft grooten invloed, zoowel op de vorming der 

 conidiën als op de kieming ; bij proeven kiemden in licht 2 

 a l'/2 maal zooveel conidiën als in donker; op in donker 

 gehouden eikescheuten was de vorming van conidiën, ofschoon 

 zij niet geheel ophield, toch veel minder rijkelijk dan op 

 terzelfder tijd en op dezelfde wijze kunstmatig besmette scheuten, 

 welke in het licht waren gebleven. 



Van daar, dat de eikenmeeldauw bij zonnig weer en op open 

 plekken heviger optreedt dan bij betrokken lucht en op bescha- 

 duwde plaatsen, waarvan Neger eenige voorbeelden aanhaalt. 

 Ook het feit dat op de bovenzijde van het blad rijkelijker 

 conidiën-vorming plaats heeft, dan op de onderzijde, is hiermede 

 in overeenstemming. 



Een tw^eede factor van beteekenis is de meerdere of mindere 

 waterrijkdom van het blad ; verwijdert men met een penseel 

 de conidiën van een sterk aangetast blad, dan ontstaan alleen dan 

 weer overal nieuwe, als het blad nog jongen saprijk is, maar bij 

 oudere bladeren hoogstens in de nabijheid der nerven, door welke 

 de watertoevoer plaats heeft. Hiermede is ook in overeenstemming, 

 dat op oudere eikebladeren wel mycelium gevormd wordt, doch 

 de conidiën-vorming er meestal niet veel te beteekenen heeft. — 



Het volgende hoofdstuk handelt over de pathologische werking 

 van de zwam ; hierin wordt o.a. medegedeeld, dat alleen levens- 

 krachtige, turgescente bladeren worden aangetast, oudere, reeds 

 geel wordende, niet meer. Bijzonder vatbaar zijn de bladeren 

 van het z. g. n. St. Jans-lot ; deze bladeren zijn zeer waterrijk 

 en ook zijn in den tijd van hun verschijnen twee andere 

 factoren, nl. licht en warmte, gewoonlijk gunstig voor de zwam. 

 Ook de dikkere cuticula (opperhuidsvlies) van oudere bladeren 

 vormt een beletsel voor de vestiging van de zwam, zooals 

 Neger met proeven bewezen heeft. 



Niet alleen de bladeren, ook éénjarige twijgen worden aange- 

 tast, ofschoon minder dikwijls. Conidiën worden op de twijgen 



