26 



PERZIKSCHURFT („Peach scab") !N NEDERLAND. 



In September 1914 werden ons uit Gendringen eenige perziken 

 toegezonden, die over een groot gedeelte van hunne oppervlai<te 

 waren bedekt met een zwarte, korstachtige massa. Eerst werd 

 gedaclit aan aantasting door Clasterosporium carpophilum, doch 

 bij nadere beschouwing bleek het ziektebeeld toch eenigszins 

 anders te zijn. Clasterosporium nl. veroorzaakt scherp omgrensde, 

 diep ingevreten bruine vlekken, terwijl deze perziken er meer 

 uitzagen als door „schurft" aangetaste vruchten : zij hadden 

 oppervlakkige, zwarte vlekjes, soms samengevloeid tot een 

 grootere, niet scherp omgrensde vlek, met afzonderlijk er om 

 heen nog tal van kleine, ongeveer speldenknopgroote vlekjes. 



Op plaat 1, fig. 1 zijn twee schurftige perziken afgebeeld. 



Op de grootere vlekken was de schil overal gebarsten, en 

 het vruchtvleesch daaronder hier en daar gerot. De heer 

 Maarschalk, adsistent aan het Instituut van Phytopathologie, 

 verrichtte het mikroskopisch onderzoek en kon met volkomen 

 zekerhe-id constateeren, dat op de vlekken een zwam voorkwam, 

 behoorende tot het geslacht Cladosporium, welke zwam in habitus, 

 vorm en grootte der conidiën geheel overeenkwam met Clado-^ 

 sporium carpophilum Thüm., welke zeer veel schade toebrengt 

 aan de perzikenkultuur in Noord-Amerika en Zuid-Europa. 



In Amerika vestigt zich veelal in de barsten op de schurft- 

 vlekken de bekende zwam Monilia fructigena Pers., de oorzaak 

 van het Monilia-vot, in Amerika „brown-rot" genaamd. Ook 

 bij de perziken uit Gendringen was dit het geval ; ook hier 

 trad de Monilia, die eerst nog maar sporadisch te vinden was, 



