28 



keer sproeien, de eerste maal een maand na het afvallen der 

 bloemkroon, de tweede maal drie a vier weken vóór het rijpen 

 der vruchten, de oogst praktisch vrij van schurft. 17% van 

 de vruchten leed nog aan Monilia, doch de besmetting bleek 

 in 93 van de 100 gevallen uit te zijn gegaan van wonden, 

 door een bij ons niet voorkomende snuitkeversoort aangebracht. 

 Deze infecties buiten beschouwing gelaten, was slechts 1 "/o 

 door „brown-rot" aangetast. Dus een in alle opzichten schitte- 

 rend resultaat. 



Toch raden wij aan, nog een keer meer te sproeien, nl. even 

 vóór de knoppen opengaan; de schurftzwam tast nl. ook de 

 twijgen aan, waarop zij bruine vlekken veroorzaakt, in welke 

 zij den winter overblijft. Van deze vlekken uit worden de 

 vruchten besmet, en wel ongeveer 3 a 4 weken na het afvallen 

 van de bloemen; de vlekken op de vruchten zijn drie weken 

 na de aantasting zichtbaar. Door eene besproeiing in het vroege 

 voorjaar, op een tijdstip, dat de zwam op de twijgen zich 

 weer begint te ontwikkelen, zal het wellicht mogelijk zijn die 

 ontwikkeling aanmerkelijk tegen te gaan. Op onbebladerde 

 perzikboomen kan echter gesproeid worden met gewone 

 Californische pap, b.v. in de verdunning 1 + 7 (een deel pap 

 op 7 deelen water); met deze verdunning, gesproeid twee weken 

 of langer (maar niet korter) vóór het opengaan der bladknoppen, 

 bestrijdt men tevens de krulziekte, zooals in Amerika en ook 

 hier te lande gebleken is. Het is mogelijk, dat men daarbij 

 ook nog resultaat zal verkrijgen tegen de perzikdopluis; de 

 Engelsche entomoloog Theobald slaagde er althans in een 

 naverwante dopluissoort, welke even als die van de perzik 

 als larve overblijft, met een winterbesproeiïng met Calif. pap 

 afdoende te bestrijden. In dezen winter zijn op iniatief van 

 het Instituut voor Phytopathologie ook in ons land een paar 

 proeven genomen, waaruit zal blijken, of Calif. pap inderdaad 

 met succes tegen perzikdopluis kan gebezigd worden. 



