62 



te wekken, daar de aangerichte schade aanzienlijk kan zijn, 

 zooals hieronder nog nader aangegeven zal worden. 



Nu heeft in ons land, zoowel aan de kennis omtrent de 

 levenswijze als aan die omtrent de bestrijding van dezen belang- 

 rijken bessenvijand, tot nu toe veel ontbroken. In het hierboven 

 aangehaalde artikel van Prof. Ritzema Bos worden eenige 

 data voor den rups-, pop- en vlindertoestand genoemd, maar 

 verder was de leefwijze toen nog niet bestudeerd en in de 

 hierboven eveneens aangehaalde jaarverslagen wordt deze niet 

 nader aangegeven. Alleen wordt in het verslag over 1909 de 

 mededeeling van Taschenberg aangehaald, dat de jonge rupsjes 

 in de bessen zouden leven. 



Wat de practici betreft, blijken dezen op een dwaalspoor te 

 zijn geweest en doordat hunne opgaven niet nader gecontroleerd 

 zijn, zijn zij langen tijd op dat dwaalspoor gebleven. In den 

 Bangert wist men met zekerheid te vertellen, dat men de eitjes 

 van den „knopworm" wel degelijk kende en dat zij op het 

 jonge hout te vinden waren. Men beijverde zich dan ook steeds, 

 ze met den vinger of met het snoeimes te verpletteren, zoo 

 vaak men zij bij het snoeien op de takjes vond. Deze eitjes 

 waren ± 1 mh\. lang, geelwit van kleur en aan beide zijden 

 wat toegespitst. Ze waren meestal in aantal bij elkaar gelegd, 

 tot 17 toe, steeds in één rij gerangschikt en met de lange 

 kanten aan elkaar sluitend. Met eenige witte stof, blijkbaar een 

 opgedroogd afscheidingsproduct, waren zij op de schors beves- 

 tigd en daarin soms geheel ingehuld, zoodat als het ware een 

 koekje gevormd werd. Meestal waren ze zonder beschutting 

 op de schors gelegd, aan den voet der eenjarige takken of 

 dicht daarbij ; soms waren zij geheel verscholen onder losse 

 bastschilfers. 



Reeds uit de grootte der eitjes en hun vaak in betrekkelijk 

 groot aantal bijeen voorkomen, was af te leiden, dat zij waar- 

 schijnlijk niet van Incurvaria capitella zouden zijn ; zij waren 



